UYIRI

Nature writing in Tamil

Archive for January 2012

இடைவெளியும் இடையூறும்

with one comment

சீறி வந்த வாகனத்தில் அடிபட்டு இறந்த மலபார் மலையணில்.

சீறி வந்த வாகனத்தில் அடிபட்டு இறந்த மலபார் மலையணில்.

அன்னார்ந்து பார்த்துக் கிடந்தது அந்த அணில். சாலையின் நடுவில். அது சாதாரண அணிலல்ல, மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் வாழும் மலையணில். வண்டியை விட்டு இறங்கி அருகில் சென்று பார்த்த போது அதன் முகத்திலிருந்து இரத்தம் வடிந்து கொண்டிருந்தது, வயிற்றின் உள்ளிருந்து குடல் பகுதி வெளியே வந்து கிடந்த்து. சாலையைக் கடக்கும் போது ஏதோ ஒரு வாகனத்தில் அடிபட்டு பரிதாபமாக இறந்து போய் அதன் வெண்மஞ்சளான அடிப்பாகம் தெரிய அன்னார்ந்து பார்த்துக் கிடந்தது அந்த மலையணில். விபத்து ஏற்பட்டு சில மணி நேரங்களே ஆகியிருக்க வேண்டும். ஒரு கண்ணிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது. அதன் காலிலுள்ள கூரிய நகங்கள் தாரிடப்பட்ட சாலைக்குப் பழக்கமானதல்ல. மரத்தின் கிளைகளைப் பற்றி ஏறுவதற்கும், இறங்குவதற்குமே ஏதுவானது.

அது சாலையைக் கடக்கும் போது நிச்சயமாக வேகமாகத்தான் போயிருக்க வேண்டும். அது தரையில் நடந்து நான் இதுவரை பார்த்த்தில்லை. எந்த வகையான வாகனத்தில் அடிபட்டது என்று புரியவில்லை. இருசக்கர வண்டியா? பேருந்து போன்ற வாகனமா? யூகிக்க முடியவில்லை. நிச்சயமாக சக்கரத்தினடியில் போகவில்லை. போயிருந்தால் உடல் முழுவதும் சிதைந்து தரையோடு தரையாக ஆகியிருக்கும். ஒருவேளை சாலையின் ஒருபுறத்திலிருந்து மறுபுறமுள்ள மரத்திற்கு தாவும் போது எதிரேயுள்ள கிளையைப்பற்ற முடியாமல் கீழே விழும் வேளையில் எதிர்பாராவிதமாக கடந்து செல்லும் வாகனத்தில் மோதி இறந்திருக்குமோ? அப்படி இருக்கவே முடியாது என்றே தோன்றியது. மரத்திற்கு மரம் மலையணில் தாவுவதை பலமுறை கண்டிருக்கிறேன். அவற்றிற்கு தெரியும், எவ்வளவு தூரம் தம்மால் தாவமுடியும் என்று. கிளைக்குக் கிளை தூரம் அதிகமாக இருப்பின் ஒரு முனையில் இருந்து சற்று நேரம் தாவி இறங்கவேண்டிய கிளைப்பகுதியை உற்று நோக்கும். நம்மில் சிலரைப்போல் அவை என்றுமே அகலக்கால் வைப்பதில்லை. முடியாது எனத்தோன்றினால் தாவ முடிந்த வேறோர் கிளைக்குச்சென்றுவிடும்.

மரம் விட்டு மரம் தாவும் ஒர் மலையணில்

மரம் விட்டு மரம் தாவும் ஒர் மலையணில்

விபத்து எப்படி நடந்திருந்தால் என்ன? இந்த அழகான மலையணில் இப்போது உயிரில்லாமல் பரிதாபமாக சாலையில் கிடந்தது. அதனருகில் சென்று அன்னாந்து பார்த்தபோது சுமார் 7-8 மீட்டர் அகல நீல வானம் தெரிந்தது. நீளமான சாலையின் மேலே இருபுறமும் பார்த்தேன். சாலையின் இருபுறமுள்ள மரங்களுக்கு இடையில் நீளவாக்கில் சுமார் 500 மீட்டர் நீல வானம் பளிச்சிட்டது. இந்த இடைவெளி மட்டும் இல்லாமலிருந்தால் இந்த மலையணிலுக்கு இந்த கதி ஏற்பட்டிருக்காது.

நம் வீட்டினருகில் தென்படும் முதுகில் மூன்று வரியுள்ள சிறிய அணிலை பார்த்துப் பழக்கப்பட்டவர்கள் மலையணிலை முதன்முதலில் பார்க்கும்போது நிச்சயமாக மலைத்துப் போவார்கள். காட்டில் மலையணில் துள்ளித்திரியும் காட்சி பார்ப்போரை வியப்பில் ஆழ்த்தும். உருவில் பெரிய இம்மலையணில்களின் உடலின் மொத்த நீளம் (தலையிலிருந்து வால்முனை வரை) சுமார் இரண்டு அடி. உரோமங்களடர்ந்த வால் மட்டுமே ஒரு அடிக்குக் குறையாமல் இருக்கும்.

இந்தியாவில் மூன்று வகையான மலையணில்கள் உள்ளன. இந்திய மலையணில், சாம்பல் நிற மலையணில் மற்றும் மலேய மலையணில். முதலிரண்டு மலையணில்களும் கங்கைநதிக்கு தெற்கேயுள்ள வனப்பகுதிகளில் தென்படுகின்றன. மலேய மலையணில் (Malayan Giant Squirrel Ratufa bicolor) இந்தியாவின் அஸ்ஸாம், சிக்கிம், அருனாசலப் பிரதேசம் முதலிய வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பரவி காணப்படுகிறது. இதன் மேலுடல் கரும்பழுப்பாகவும் கீழே வெளிரிய நிறத்திலும் இருக்கும்.  

இந்திய மலையணில் (Indian Giant Squirrel Ratufa indica) பசுமைமாறாக்காடுகளிலும், வறன்ட மற்றும் ஈர இலையுதிர்காடுகளிலும், இப்பகுதிகளை அடுத்த தோட்டங்களிலும் இம்மலையணில் தென்படும். தானியங்கி துப்பாக்கி முழக்கமிடும் ஓசையை ஒத்த இதன் உரத்த குரலின் மூலமும், இவை வசிக்கும் இடத்தைச்சுற்றிலும் மரத்தின் மேலுள்ள பெரிய கூடைபோன்ற கூடுகளை வைத்தும் இதனிருப்பிடத்தை அறியலாம். இவற்றின் மேல் பகுதி கருஞ்சிவப்பு நிRறaத்திலும், கீழ்ப்பகுதி வெளிறிய மஞ்சள் நிறத்திலும், வால் கரிய நிறமாகவும் இருக்கும். இம்மலையணிலை வெளில் என்று அகநானூற்றில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவை மேற்கு மற்றும் கிழக்குத்தொடர்ச்சி மலைப்பகுதிகளிலும், மத்திய இந்தியாவின் வனப்பகுதிகளிலும் தென்படுகிறன. இவற்றில் 7 உள்ளினங்கள் இடத்திற்கு இடம் உடல்நிறத்தில் சற்று மாறுபட்டு காணப்படும். உதாரணமாக நீலகிரிப் பகுதில் உள்ள இம்மலையணிலின் வால் முனை வெண்மையாகவும், ஆனமலைப் பகுதியிலுள்ளவவை கரிய நிற வாலுடனும் இருக்கும்.

மலபார் மலையணில் Malabar giant squirrel, (Ratufa indica). Photo: Kalyan Varma

மலபார் மலையணில் Malabar giant squirrel, (Ratufa indica). Photo: Kalyan Varma

சாம்பல் மலையணில் (Grizzled Giant Squirrel Ratufa macroura) அல்லது நரை மலையணில் அரிதானது. இம்மலையணிலை, வறண்ட இலையுதிர்காடுகள், ஆற்றோரக்காடுகள் மற்றும் பசுமைமாறா காடுகளில் காணலாம். இவை உருவில் இந்திய மலையணிலைப்போலிருந்தாலும் இதன் உடல் நிறம் சாம்பல் கலந்த பழுப்பாகும். கூச்சசுபாவம் உள்ள இவ்வணிலை இவற்றின் உரத்த குரலின் மூலம் கண்டுகொள்ளலாம். இந்தியாவில் இவை காணப்படும் இடங்கள் மிகக்குறைவே. மேற்குத்தொடர்ச்சிமலையின் கிழக்குப்பகுதியிலுள்ள சரிவில் சுமார் 10 இடங்களில் இவை காணப்படுகின்றன. இவற்றைப் பாதுகாப்பதற்கென்றே ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் அருகில் சாம்பல் மலையணில் சரணாலயம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழக-கர்நாடக எல்லையிலுள்ள காவிரி சரணாலயம், பழனியை அடுத்த வனப்பகுதிகளிலும் இவை தென்படுகின்றன. இம்மலைணில்கள் மரத்திலுள்ள பழங்கள், விதைகள், பூக்கள், இலைகள், மரப்பட்டை, சிலவேளைகளில் பூச்சிகள், பறவைகளின் முட்டை போன்றவற்றை உணவாகக்கொள்கின்றன. பகலில் சஞ்சரிப்பவை இவை மரவாழ்விகள்.

காட்டில் அருகருகே உயர்ந்தோங்கி வளர்ந்துள்ள மரங்களின் உச்சியில், கிளைகளும் இலைகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று நெருக்கமாக அமைந்து ஒர் தனி அடுக்கை ஏற்படுத்தியிருக்கும். இப்பகுதி மரஉச்சி அல்லது விதானம் எனப்படும். இவ்விதானப்பகுதியில் தான் பலவிதமான உயிரினங்கள் வாழும். விதானவாழ் உயிரிகள் மரக்கிளைப் பற்றியும், மரத்துக்கு மரம் தாவிக்குதித்தும் இடம்விட்டு இடம் செல்லும். மரக்கிளைகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து நெருக்கமாக அமைந்திருப்பதால் விதானப்பகுதியும் ஒரு முக்கியமான வாழிடமாகிறது. உண்ண உணவு, பாதுகாப்பான, மறைவான உறைவிடம் இருப்பதால் இப்பகுதியில் வசிக்கும் விலங்குகள் தரைக்கு வருவது மிக அரிதே.

மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைப்பகுதிகளில் தென்படும் இந்திய மலையணிலை மலபார் மலையணில் என்றும் அழைப்பர். இவற்றை இயற்கைச்சூழலில் கண்டு ரசிப்பதில் ஏற்படும் பரவசத்தை சொல்லிலடக்க முடியாது. இவை மரம் விட்டு மரம் தாவுவதே கண்கொள்ளாக்காட்சியாகும். பாம்புக்கழுகு அல்லது கருங்கழுகு விதானத்திற்குமேல் வட்டமிடும்போது அவற்றைக் கண்டவுடன் இவை உரத்த குரலெழுப்பி மற்ற விலங்குகளை எச்சரிக்கை செய்யும்.

மழைக்காடுகளில் உள்ள சில மரங்களில் மர உச்சியில் தான் கிளைத்து இருக்கும். அவ்வகையான நேடுந்துயர்ந்திருக்கும் மரங்களிலும் தமது கூரிய நகங்களின் உதவியால் செங்குத்தாக ஏறும் அதே லாவகத்துடன் தலைகீழாக இறங்கவும் செய்யும் (இதை கீழிருக்கும் youtube காட்சியைக் காணலாம்). இவை பொதுவாக குட்டி ஈனுவதற்கு இரண்டு கூடுகளைக் கட்டும். ஒருவேளை குட்டியிருக்கும் கூட்டினருகில் ஏதேனும் அபாயமேற்படின் தனது குட்டியை வாயில் கவ்விக்கொண்டு வேறோர் கூட்டிற்கு இடமாற்றம் செய்யும். மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையில் மட்டுமெ தென்படும் அரிய பழுப்பு மரநாய் இரவில் சஞ்சரிக்கும் பண்புள்ளது. சில நேரங்களில் இவை பகலில் மலையணிலின் பழைய கூட்டில் உறங்குவதை கண்டிருக்கிறேன். மரஉச்சிப் பகுதியே மலையணில்களின் உலகம். அவை அங்குதான் பிறக்கின்றன, உணவு தேடுகின்றன, உறங்குகின்றன, தமது துணையைத்தேடி இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன, வேறு விலங்குகளால் வேட்டையாடப்பட்டு இறக்கின்றன. 

நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற இந்திய மலையணில் இறந்து போனது ஆழியாரிலிருந்து வால்பாறைக்குச் செல்லும் சாலையில். ஆனைமலை புலிகள் காப்பகத்தினூடே செல்லும் இச்சாலையில் பயனிக்கும் போதே பலவிதமான விலங்குகளைக் காணமுடியும். பல வேளைகளில் இதுபோன்ற வாகனத்தில் அடிபட்டு இறந்த விலங்குகளையும் காணமுடியும். பெருகி வரும் சுற்றுலாவினரினால் சமீபத்தில் இங்கு சீரான, அகலமான சாலைகள் அமைக்கப்பட்டது. நல்ல சாலைகள் அத்தியாவசியமானவைதான். ஆனால் தேசியப்பூங்காக்கள், வனவிலங்குச் சரணாலயங்களினூடே செல்லும் சாலைகள், மனிதர்களில் செளகர்யத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொள்ளாமல், அக்காட்டுப்பகுதியின் தாவரங்கள், மரங்கள் மற்றும் அங்கு நடமாடும் விலங்குகளின் பாதுகாப்பை தலையாய கொள்கையாகக் கருத்தில் கொண்டு சாலைகளை அமைத்திட வேண்டும். காட்டுப்பகுதியில் செல்லும் சாலைகளை அகலப்படுத்துதல், கிட்டத்தட்ட ஒரு மதில் சுவரை காட்டின் குறுக்கே கட்டுவதற்குச் சமம். சாலையின் ஒரு புறத்திலிருந்து மற்றொரு புறத்திற்கு இடம்பெயர வனவிலங்குகளுக்கு எந்த ஒரு வகையில் இடையூறு ஏற்படாதவண்ணம் சாலைகளை அமைக்கவேண்டும். தகுந்த இடைவெளியில் வேகத்தடைகள் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

இருபுறமும் மரங்கள் அடர்ந்த காட்டு வழியே செல்லும் நல்ல சாலை. சாலையோர மரங்களில்லாத மோசமான காட்டுச் சாலை.

இருபுறமும் மரங்கள் அடர்ந்த காட்டு வழியே செல்லும் நல்ல சாலை(இடது).
சாலையோர மரங்களில்லாத மோசமான காட்டுச் சாலை (வலது).

சாலையோரத்திலுள்ள மரங்களை வெட்டிச்சாய்க்காமல் சாலையை அகலப்படுத்த முடியாது. இதனால் விதானத்தில் ஏற்படும் இடைவெளி மலையணில், சிங்கவால் குரங்கு, கருமந்தி, பழுப்பு மரநாய், தேவாங்கு போன்ற மரவாழ் விலங்குககளின் இடம்பெயர்விற்கு பேரிடராக அமையும். இதனாலேயே இவை தரையிலிரங்கும் நிர்பந்தத்திற்கு ஆளாகின்றன, பலவேளைகளில் சாலையைக்கடக்கும் போது வாகனங்களில் அடிபட்டு இறந்தும் போகின்றன. சாலைகளின் மேலே நீல வானம் முழுவதும் தெரியாமல் மரக்கிளைகள் இருபுறத்திலிருந்தும் ஒன்றோடொன்று உரசிகொண்டிருந்தால் அதுவே நல்ல சாலை. நிழலான சாலையில் பயனிக்க யாருக்குத்தான் பிடிக்காது. நிழலிருந்தால் சாலையோரங்களில் களைச்செடிகள் பெருகுவதும் வெகுவாகக் குறையும். இவ்வகையான சாலைகளைப்பெற சாலையோரத்தில் இருக்கும் காட்டுமரக்கன்றுகளையும் மற்ற சிறு செடிகளையும் அகற்றுதல் கூடாது. வாகனஓட்டுனர்கள் வளைந்து நெளிந்து செல்லும் மலைப்பாதைகளில் எதிரில் வாகனங்கள வருவதை அறிந்து கொள்ள, ஒரு சில இடங்களில் சாலையோரத் தாவரங்களை அகற்றுவது தவிர்க்க இயலாது. அங்கும் தேவையான அளவிற்கு மட்டுமே தாவரங்களை அகற்ற வேண்டும். தகரை (Ferns), காட்டுக்காசித்தும்பை (Impatiens) போன்ற அழகான சிறு செடிகளை அகற்றுவது தேவையில்லாதது. இவை தமது வேரினால் மண்ணை இறுகப்பிடித்து மண்ணரிப்பைத் தடுப்பதோடல்லாமல், சாலையோரங்களையும் அழகுபடுத்துகின்றன.

காட்டுப்பகுதியிலிருக்கும் சாலைகளை செப்பனிடும்போதோ, புதிதாகத் தயார் செய்யும் போதோ நெடுங்சாலைத்துறையுனரும், வனத்துறையினரும், காட்டுயிர் ஆர்வலர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களும் இணைந்து ஆலோசனை செய்து செயல்படுதல் அவசியம். நம் வாகனத்தை காட்டுப்பகுதிக்குள் இட்டுச்செல்லும் முன், மனிதர்களாகிய நாம் அமைத்த சாலை நமக்கு மட்டும் இல்லை என்பதையும், அங்குள்ள வனவிலங்குகளுக்கும் தான் என்பதைkக் கருத்தில் கொண்டு கவனமாகச் சென்றால்தான் இதுபோன்ற உயிரிழப்பை வெகுவாகக் குறைக்க முடியும்.

29 ஜனவரி 2012 அன்று தினமணி (கொண்டாட்டம்) நாளிதழில் வெளியான கட்டுரை (PDF இங்கே). இக்கட்டுரைக்கான உரலி இதோ.

Advertisements

Written by P Jeganathan

January 31, 2012 at 4:40 pm

தட்டாம்பூச்சி பார்க்கலாம் வாங்க…

leave a comment »

தட்டானைப் பார்க்காதவர்கள் இருக்க முடியாது. சில வேளைகளில் இரவு நேரத்தில் அவை நமது வீட்டுக்குள் புகுந்து மின்விளக்குகளைச் சுற்றி வட்டமிட்டுப் பறந்து, பின்னர் பல்லிக்கு இரையாவதையும் பார்த்திருப்போம். நம்மில் பலர் சிறு வயதில் அதைப் பிடித்து விளையாடியும் இருப்போம். அப்படிச் செய்யாமல் சற்றுநேரம் அவற்றை உற்றுநேக்குங்கள். அவற்றின் செயல்பாடுகள் மிகவும் அலாதியாகவும், பிரமிக்கத்தக்க வகையிலும், ஆச்சர்யமூட்டும் வகையிலும் இருக்கும்.

இவ்வுலகில் நாம் தோன்றுவதற்கு பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே வானில் பறந்து கொண்டிருப்பவை தட்டான்கள். திறமையாக  பறக்கக்கூடிய பூச்சிகளில் முதலிடம் வகிப்பது தட்டான்களே! உலகில் சுமார் 6000 வகை தட்டான்கள் உள்ளன. அதில் 536 வகைத் தட்டான்கள் இந்தியாவில் இருப்பதாக தெரிய வந்துள்ளது.

வானில் சுதந்திரமாக பறக்கும் ஒரு தட்டான்

வானில் சுதந்திரமாக பறக்கும் ஒரு தட்டான்

தாட்டானும் ஊசித்தட்டானும்

தட்டான் என்பது வழக்குச் சொல். சங்க இலக்கியங்களில் இவை தும்பி என்றழைக்கப்பட்டுள்ளன. தட்டான்கள் இரண்டு வகைப்படும். அமரும்போது இறக்கையை பக்கவாட்டில் விரித்து வைத்திருப்பவை தட்டான்கள். இவற்றின் கண்கள் அருகருகே அமைந்திருக்கும். இறக்கையை மடக்கி முதுகின் மேல் வைத்திருப்பவை ஊசித்தட்டான்கள். இவை தட்டான்களைவிட பெரும்பாலும் உருவத்தில் சிறியதாகவும், ஒல்லியான உடலையும் கொண்டிருக்கும். இவற்றின் இரண்டு கண்களும் இடைவெளி விட்டு அமைந்திருக்கும். தட்டான்கள் பொதுவாக நீர்நிலைகளுக்கு அருகிலும், திறந்த வெளிகளிலும் பறந்து திரியும். ஆனால் ஊசித்தட்டான்கள் பெரும்பாலும் நீர்நிலைகளுக்கு அருகிலேயேதான் இருக்கும்.

பெரும்பாலான ஊசித்தட்டான்கள் அமரும்போது இறக்கைகளை முதுகின் மேல் மடக்கி வைத்திருக்கும். தட்டானின் இறக்கைகள் அமர்ந்திருக்கும் போது விரிந்த நிலையில் இருக்கும்

பெரும்பாலான ஊசித்தட்டான்கள் அமரும்போது இறக்கைகளை முதுகின் மேல் மடக்கி வைத்திருக்கும். தட்டானின் இறக்கைகள் அமர்ந்திருக்கும் போது விரிந்த நிலையில் இருக்கும்

உருவத்தில் வேறுபட்டிருந்தாலும் இவற்றின் வாழ்க்கைமுறை ஏறக்குறைய ஒன்றுதான். தட்டானுக்கும், ஊசித்தட்டானுக்கும் நீர்நிலைகளே உலகம். இவை முட்டையிடுவது நீரில்தான், பின் பல மாதங்கள் அல்லது வருடக்கணக்கில் இதன் லார்வா நீருக்கடியில் வாழ்கிறது. இப்ருவத்தில் இவை நீரிலுள்ள பூச்சிகள், கொசுவின் லார்வா, தலைப்பிரட்டை (தவளையின் குஞ்சு), சிறிய மீன்கள் போன்றவற்றை பிடித்து சாப்பிடுகின்றன.

 தட்டானின் இளம்பருவம் (லார்வா)

தட்டானின் இளம்பருவம் (லார்வா)

பல்வேறு லார்வாப் பருவங்களின் முடிவில் வரும் இன்ஸ்டார் பருவத்தில் இவை நீருக்கு அருகிலுள்ள செடிகளில், பாறைகளில் அல்லது நீரிலிருந்து நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் குச்சிகளில் மேல் நேக்கி மெல்ல நகர்ந்து தமது மேலுறையை கிழித்துக்கொண்டு உள்ளிருந்து முதிர்ந்த தட்டானாக வெளியே வருகின்றன. பின்பு மெதுவாக இறக்கைகளை விரித்து காற்றில் பறந்து செல்கின்றன. இந்த வியத்தகு காட்சியைக் காண இந்த படத்தைப் பாருங்கள்: தட்டான் பிறக்கும் காட்சி

ARKive video - Emperor dragonfly adult emerging from nymph (நன்றி: www.arkive.org) உயிருள்ள ஹெலிகாப்டர்

பூச்சி இனங்களிலேயே முதன்முதலில் பறக்கும் திறனைப் பெற்றவை தட்டான்களாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதே விஞ்ஞானிகளின் யூகம். இவற்றின் பறக்கும் திறன் நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தும். தட்டானுடைய முதுகின் மேற்புறம் நான்கு இறக்கைகள் தனித்தனியாக அசையும் வகையில்  உறுதியான தசைகளால் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும். தட்டான்களால் விரைவாக முன்னோக்கி மட்டுமல்லாமல் தலையைத் திருப்பாமலேயே பின்னோக்கிப் பறக்கவும், இருந்த இடத்திலிருந்து நிலை மாறாமல் மேலும் கீழும் மட்டுமில்லாமல், சட்டென 3600 சுழன்று திரும்பவும் அவற்றால் முடியும். பறவையைக் கண்டு விமானத்தை மனிதன் கண்டுபிடித்ததைப் போல, ஹெலிகாப்டர் தயாரிப்பதற்கான எண்ணம் பிறந்தது தட்டானைப் பார்த்துத்தான்.

பறக்கும் ஊசித்தட்டான்

பறக்கும் ஊசித்தட்டான்

அழகிய உடல்

தட்டானின் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு பாகமும் ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில் அமைந்துள்ளன. இதன் உடலை மூன்று பாகங்களாக பிரிக்கலாம். தலை, மார்புப் பகுதி, வயிற்றுப் பகுதி (வால் என்று நாம் நினைப்பது அதன் வயிற்றுப்பகுதியே!). தலையில் இரண்டு கண்கள் உண்டு. இவை சாதாரண கண்கள் அல்ல, கூட்டுக்கண்கள். அதாவது ஒவ்வொரு கண்ணிலும் ஆயிரக்கணக்கான விழியாடிகள் (லென்ஸ்) உள்ளன. இவற்றுக்கு ஒம்மடீடியங்கள் என்று பெயர் (ommotidium). இதன் மூலம் எல்லா திசைகளிலும் நடக்கும் விஷயங்களை பார்க்க முடியும். மார்புப் பகுதியின் மேல் இறக்கைகளும், கீழே ஆறு கால்களும் இருக்கும், வயிற்றுப் பகுதியின் முனையில் இனப்பெருக்க நீட்சிகள் இருக்கும்.

தட்டானின் தலையிலுள்ள கூட்டுக்கண்கள்

தட்டானின் தலையிலுள்ள கூட்டுக்கண்கள்

இவற்றின் உடல் மற்றும் இறக்கையின் நிறத்தை வைத்து இனம் பிரித்து அறியலாம். சில ஊசித்தட்டான்களின் இறக்கையில் இருக்கும் நிறங்கள் சூரிய ஒளியில் தகதகவென மின்னும் பண்பு கொண்டவை. பெரும்பாலும் ஆணின் இறக்கையிலேயே இத்தகைய நிறங்கள் இருக்கும். பெண் தட்டான்களை கவர்வதற்கும், எதிரிகளை எச்சரிப்பதற்காகும் இவை பயன்படுகின்றன.

எங்கு பார்க்கலாம்?

எல்லாம் சரி, தட்டான்களை எங்கே பார்க்கலாம்? கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக உற்றுப்பாருங்கள். நீங்கள் பார்க்கும் இடமெல்லாம் அவை இருப்பது உங்களுக்கு ஆச்சரியத்தைத் தரும். நீங்கள் நகரத்தில் வசிக்கிறீர்களா? உங்கள் வீட்டுக்கு அருகிலுள்ள மைதானங்கள், நீர்நிலைகள் கொண்ட பூங்காக்கள், புல்வெளிகள், ஓடைகள், ஏன் சாக்கடைகளில்கூட தட்டான்களைப் பார்க்கலாம். வயல்வெளி, குளங்கள், ஓடைகள் போன்றவை தட்டான்களின் சொர்க்கம். நல்ல வெயில் அடிக்கும் நாள்கள்தான் அவற்றை எளிதில் பார்ப்பதற்கான நல்ல நேரம். அவசரப்படாமல் நிதானமாக நகர்ந்து சென்றால், தட்டான்களை மிக அருகில் நெருங்கிச் சென்று, பார்த்து ரசிக்க முடியும். உங்களது செல்போனில் உள்ள கேமராவில்கூட, இந்த அழகான பூச்சிகளை படமும் எடுக்க முடியும்.

சரி, தட்டான்பூச்சிகளை கவனிக்கத் தொடங்கிவிட்டோம். எப்படி வெவ்வேறு தட்டான்பூச்சி வகைகளை பிரித்து அறிந்து கொள்வது? அதற்கு உதவும் வகையில் கே.ஏ.சுப்பிரமணியம் எழுதியுள்ள “டிராகன்ஃபிளைஸ் ஆஃப் இந்தியா” (Dragonflies of India) என்ற புத்தகம் உதவும். பல்வேறு தட்டான்பூச்சிகளை பிரித்து அறிவதற்கான விவரங்கள், அவற்றின் பழக்கவழக்கங்கள், வாழிடங்கள் போன்றவற்றை இந்தப் புத்தகம் விவரிக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தில் இந்தியாவில் தென்படும் 111 தட்டான்களைப் பற்றிய விவரங்கள் தரப்பட்டுள்ளன. விஞ்ஞான் பிரசார் வெளியிட்டுள்ள இந்தப் புத்தகத்தில் தட்டான்பூச்சிகளின் வண்ணப் படங்களும் தரப்பட்டுள்ளன.

தட்டான் மனிதர்களுக்கு நன்மை செய்யும் பூச்சி. நீருக்கடியில் இருக்கும்போது பெரும்பாலும் கொசுவின் லார்வாவை சாப்பிடுகிறது. நீரை விட்டு வெளியேறி முதிர்ந்த நிலையில் வானில் பறந்து திரியும் வேளையிலும் கொசு மற்றும் தீமை பயக்கும் பூச்சிகளை உணவாகக் கொள்கிறது. இவை பறந்து திரியும் காலம் எவ்வளவு தெரியுமா? சில நாள்களிலிருந்து ஒரு சில மாதங்கள் வரைதான். இந்த அழகிய, விசித்திரமான, நமக்கு நன்மை செய்யும் பூச்சிகளை பிடித்து துன்புறுத்தாமல், பார்த்து ரசித்து இன்புறுவோம்.

இந்தக் கட்டுரை Tamilnadu Science Forum (TNSF) வெளியிடும் துளிர் எனும் சிறுவர்களுக்கான அறிவியல் மாத இதழில் (ஜனவரி 2012) வெளியானது. இக்கட்டுரையை இங்கு தரவிறக்கம் செய்துகொள்ளலாம். துளிர் – தட்டான்கள் ஜனவரி 2012

Edited version of this article on Odonates published in ‘Thulir’ – a science monthly magazine for kids from Tamilnadu Science Forum (TNSF). You can download the PDF of this Tamil article here.

Written by P Jeganathan

January 18, 2012 at 11:02 pm

Posted in Insects

Tagged with