UYIRI

Nature writing in Tamil

Archive for July 2014

பறக்கும் சித்திரங்கள்- பட்டாம்பூச்சிகள்

leave a comment »

சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் களக்காடு-முண்டந்துறை புலிகள் காப்பகத்தின் ஒரு பகுதியான குதிரைவெட்டி எனுமிடத்தில் களப்பணிக்காக சென்று தங்கியிருந்தோம். இரவாடிகளான மரநாய், புனுகுபூனை பற்றிய ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்த காலம். ஆகவே இரவு நேரங்களில் வனப்பகுதிகளில் சுற்றுவது அவசியம். அப்படி ஒரு நாள் இரவு களப்பணி முடிந்து இருக்குமிடம் திரும்புகையில் வாசலில் எரிந்து கொண்டிருந்த விளக்கின் வெளிச்சத்தால் கவரப்பட்டு பல பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்து கொண்டும், வெள்ளையடிகப்பட்ட சுவற்றில் சிறியதும், பெரியதுமாக பல வண்ணங்களில் ஏராளமாக அமர்ந்தும் இருந்தன. இது வழக்கமான காட்சிதான். அதுவும் மழைகாலங்களில் இன்னும் பல வகையான பட்டாம்பூச்சிகளை பார்க்க முடியும். எனினும் அன்று எங்கள் கவனத்தை ஈர்த்தது பெரிய இறக்கைகளைக் படபடத்து பறந்து கொண்டிருந்த ஒரு பூச்சி. அது ஒரு அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சி (Atlas Moth). நான் முதன் முதலில் இப்பூச்சியைக் கண்டதும், பிரமித்துப் போனதும் அப்போதுதான்.

Atlas Moth_Kalyan Varma_700

அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சி. Photo: Kalyan Varma

செம்பழுப்பு நிறத்தில் சித்திரம் வரைந்தது போன்ற பல வடிவங்களில், பல வண்ணங்களில் அமைந்த அதன் இறக்கையின் அழகை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே இருக்கலாம். இவை அதிகம் தென்படுவது வனப்பகுதிகளில் அதிலும் பறக்கும் நிலையை அடைவது மழைக்காலங்களில் மட்டுமே. இரவில் மட்டுமே பறந்து திரியும். பார்ப்பதற்கு வண்ணத்துப்பூச்சியைப் (Butterfly) போலிருக்கும்.  ஆனால் கொஞ்சம் கவனித்துப் பார்த்தால் இது பட்டாம்பூச்சி (Moth) என்பது விளங்கும். உலகின் மிகப் பெரிய  பட்டாம்பூச்சிகளிலில் ஒன்றான இது, இறக்கை விரித்த நிலையில் சுமார் 30 செ.மீ. இருக்கும்.

Atlas Moth Antenne_700

அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சியின் உணர்நீட்சிகள்

Atlas Moth_Caterpillar_Kalyan Varma_700

அட்லாஸின் புழுப்பருவம்

இவற்றின் வாழ்க்கைச் சுழற்சி அலாதியானது. பறக்கும் நிலையை அடையும் முதிர்ந்த அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சி வாழ்வது சுமார் இரண்டு வாரங்களே. இந்த நேரத்திற்குள் அவற்றின் இணைத்தேடி கலவி கொண்டு சரியான உணவுத் தாவரத்தைக் கண்டு அங்கு சென்று முட்டைகளை இட வேண்டும். சரி முதலில் இரவு நேரத்தில் இணையை எப்படித் தேடிக் கண்டு பிடிப்பது? பெண் பட்டாம்பூச்சி தன் உடலில் இருந்து ஒரு வகை வேதிப்பொருளை (Pheromone) வெளியிடும். இது காற்றில் கலந்து வெகுதூரம் பயணிக்கும். இதை முதிர்ந்த ஆண் பட்டாம்பூச்சி சிறிய தென்னங்கீற்று வடிவில் இருக்கும் தனது தூவிகள் அடர்ந்த உணர்நீட்சிகளில் உள்ள வேதிஉணர்விகளால் (chemoreceptors) அடையாளம் கண்டு தனது இணைத்தேடி பறந்து வரும். கலவி முடிந்ததும் தகுந்த தாவரத்தில் பெண் பல முட்டைகளை இடும். முட்டைகள் பொரிந்து அதிலிருந்து புழுக்கள் (caterpillar) வர சுமார் இரு வார காலமாகலாம். இப்புழுக்கள் அவை இருக்கும் தாவர இலைகளை விடாமல் தின்று கொண்டே இருக்கும். இளம்பச்சை நிறத்தில், இளநீலப் புள்ளிகளும், ஒவ்வொறு கண்டத்தின் மேலும் வெண்தூவிகளைக் கொண்ட கொம்பு போன்ற நீட்சிகள் உடைய புழு வளர வளர தோலுரிக்கவும் (moulting) செய்யும். சுமார் 4-5 அங்குல நீளம் வளர்ந்தபின் இப்புழு  தனது எச்சிலால் உருவான இழைத் தன்னைச் சுற்றி கட்டிக்கொண்டு கூட்டுப்புழுவாக (Pupa) மாறும். ஒரு சில வாரங்களில் கூட்டை விட்டு முதிர்ந்த பட்டாம் பூச்சி வெளியே வந்துவிடும்.

முதிர்ந்த அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சிக்கு விசித்திரமான ஒரு பண்பு – வாழும் ஓரிரு வாரங்களில் அவை சாப்பிடுவதே இல்லை. ஏனெனில் அவற்றிற்கு வாயுறுப்பு கிடையாது. வாயிலாப்பூச்சி என்பார்களே அது அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சிக்குப் சரியாகப் பொருந்தும். இது எப்படி சாத்தியம்? சில நாட்களே வாழும் முதிர்ந்த பட்டாம்பூச்சி அவற்றின் புழுப்பருவத்தில் சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் கூட இருக்கும். புழுப்பருவத்திலேயே அபரிமிதமாக சாப்பிட்டு முதிர்ந்த பருவத்திற்குத் தேவையான தகுந்த ஊட்டச்சத்தினை உடலில் சேமித்து வைத்திருக்கும் காரணத்தால் இவற்றிற்கு வாயுறுப்பு அவசியமில்லை.

அட்லாஸ் பட்டாம்பூச்சியைத் தவிர இன்னும் பல அழகிய பட்டாம்பூச்சிகளையும் நம் பகுதிகளில் பார்க்க முடியும். நிலா பட்டாம்பூச்சி (Indian Lunar Moth) எனும் இளம்பச்சை நிறம் கொண்ட இப்பூச்சியின் இறக்கை விரிந்த நிலையில் சுமார் 12 செ.மீ இருக்கும். முன் இறக்கையின் முன் விளிம்பில் சிவப்பு நிறக் கோடும், பின் இறக்கையின் பின் பகுதி குறுகி வால் போல நீண்டும் இருக்கும். நான்கு இறக்கைகளிலும் பொட்டு போன்ற, பெரிய வெள்ளை நிற புள்ளி இருக்கும். இதை அமர்ந்த நிலையில் பார்பதற்கு ஏதோ சிறிய பட்டம் போல் இருக்கும். சுமார் பத்து நாட்களே வாழும் முதிர்ந்த பருவத்திலுள்ள நிலா பட்டாம்பூச்சிக்கும் வாயுறுப்பு கிடையாது.

நிலா பட்டாம்பூச்சி Photo: Wikipedia

நிலா பட்டாம்பூச்சி Photo: Wikipedia

இவை இரண்டையும் தவிர பொதுவாக காணக்கூடியது ஆந்தைக்கண் பட்டாம்பூச்சி (Owlet Moth). அமர்ந்திருக்கும் போது இறக்கையில் கண் போன்ற கரும்புள்ளி ஆந்தை அல்லது ஒரு பெரிய விலங்கு முழித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருபதைப் போன்ற தோற்றத்தை அளிக்கும். இந்த வடிவம் இப்பூச்சியை தின்ன வரும் சிறிய பறவைகள், பல்லிகள் முதலிய இரைக்கொல்லிகளை அச்சமுறச் செய்து விலகிச் சென்றுவிடும்.

இவையெல்லாம் தென்னிந்தியாவில் நான் பார்த்த சில வகைப் பட்டாம்பூச்சிகள். இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பகுதியிலுள்ள காடுகளில் தென்படும் பல பட்டாம்பூச்சிகள் நாம் நம்பமுடியாத அளவிற்கு அழகாக இருக்கும். அவற்றையெல்லாம் பார்க்கப்போகும் இரவுகளை எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

ஆந்தைக்கண் பட்டாம்பூச்சி (Owlet Moth) Photo: Wikipedia

ஆந்தைக்கண் பட்டாம்பூச்சி (Owlet Moth) Photo: Wikipedia

********

பட்டாம்பூச்சி – வண்ணத்துப்பூச்சிவித்தியாசம்

இந்த இரு பூச்சிவகைகளும் செதிலிறகிகள் (Lepidoptera) வரிசையைச் சேர்ந்தவை. இவ்வரிசையில் உலகில் இதுவரை சுமார் 2,00,000 வகையான பூச்சிகள் இருப்பதாக அறியப்படுகிறது. இவற்றில் சுமார் 18,000 வகை மட்டுமே வண்ணத்துப்பூச்சி. மீதி அனைத்தும் பட்டாம்பூச்சிகளே.

பறக்கும் ஓவியங்களைப் போல் பல வண்ணங்ககளை இறக்கையில் சுமந்து பகலில் பறந்து திரிபவை வண்ணத்துப்பூச்சிகள். இவற்றில் பல அமரும் போது இறக்கை மடக்கி உடலின் மேல் வைத்துக் கொள்ளும். வெயில் நேரத்தில் உள் பக்கம் தெரியும்படி மெல்ல தனது இறக்கைகளை விரித்து வைத்துக் கொள்ளும். இவற்றின் உணர் நீட்சிகள் (antennae) நீண்டு, மெலிதாக முனையில் சற்று தடித்தும் இருக்கும்.

பெரும்பாலான பட்டாம்பூச்சிகள் இரவாடிகள். எனினும் சில வகை பட்டாப்பூச்சிகள் பகலில் பறக்கும் தன்மை வாய்ந்தவை. இவை அமரும் நிலையில் இறக்கைகளை கிடை மட்டமாக விரித்து வைத்திருக்கும். சில வகை பட்டாம்பூச்சிகள் அமரும் போது முன் இறக்கைகளின் அடியில் பின் இறக்கைகளை உள் பக்கமாக மடித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். ஆகவே பின் இறக்கைகளை அவை பறக்கும் போது மட்டுமே பார்க்கமுடியும். மேலும் வண்ணத்துப்பூச்சிகளைப் போலல்லாமல், பறக்கும் பொது இவற்றின் முன் இறக்கைகளில் இருக்கும் கொக்கி போன்ற அமைப்பு பின் இறக்கைகளை பிடித்துக் கொள்ளும். பட்டாம்பூச்சிகளின் உணர்நீட்சிகள் பல விதங்களில் இருக்கும். பொதுவாக தூவிகளுடனோ, பல கிளைகளுடனோ காணப்படும்.

பட்டாம்பூச்சிகளும் நாமும்

நாம் அனைவரும் அறிந்த பட்டாம்பூச்சி வகைகளும் சில உண்டு. மல்பரி (Mulberry) டஸ்ஸார் (Tussar), முகா (Muga) எறி (Eri) பட்டுப்பூச்சிகளே அவை! இவை தானே நமக்கு பட்டு இழைகளை அளிக்கின்றன. மனிதர்களுக்கும் பட்டாம்பூச்சிகளுக்கும்  உள்ள தொடர்ப்பு இது மட்டுமல்ல. பட்டாம்பூச்சிகள் நாம் வாழும் சூழல்தொகுப்பிற்கு செய்யும் சேவைகள் பல. பகலில் வண்ணத்துப்பூச்சிகள் செய்யும் முக்கியமான வேலையான அயல் மகரந்தச் சேர்க்கையினை இரவில் பட்டாம்பூச்சிகள் செய்கின்றன. இரவில் திரியும் வெளவால்களுக்கும், பறவைகளுக்கும், ஏனையா உயிரினங்களுக்கும் இரையாகின்றன. எனினும் பல வகையான பட்டாம்பூச்சிகள் நாம் பயிரிடும் தாவரங்களையும், கம்பளி, பஞ்சு முதலிய இழைகளாலான துணி வகைகளை அவற்றின் வாழ்வின் ஏதோ ஒரு பருவத்தில் உணவாகக் கொள்கின்றன. இதனாலேயே அவை மனிதர்களுக்கு தீமை பயக்கும் உயிரினங்களாக கருதப்பட்டு பல வகையான பூச்சிகொல்லி மருந்துகளை தெளித்து ஒழித்துக் கட்டப்படுகின்றன. இவ்வுலகில் நாம் தோன்றுவதற்கு முன்மே சுமார் 160 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றிய இவ்வகையான அழகிய பட்டாம்பூச்சிகளை ஒருங்கிணைந்த பூச்சிக்கட்டுப்பாடு, இயற்கை விவசாயம் மூலமே உயிரினங்களின் அழிப்பை ஓரளவிற்கு குறைக்க முடியும்.

பட்டாம்பூச்சிகளைப் பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ள :

நூல் – Moths of India by Isaac Kehimkar

வலைத்தளங்கள்

இந்தியாவில் தென்படும் பல வித பட்டாம்பூச்சிகளின் படங்களை இந்த வலைதளத்தில் காணலாம் http://www.indiabiodiversity.org/group/indianmoths ஒரு வேளை உங்களிடம் பட்டாம்பூச்சிகளின் படங்கள் இருந்தாலும் இந்த வலைதளத்தில் மேலேற்றினால் செய்தால் அங்குள்ள ஆராய்ச்சியளர்கள் அவற்றின் பெயரையும் அவை பற்றிய தகவல்களையும் அளிப்பார்கள்.

உலகம் முழுவதும் ஜூலை 19-27 பட்டாம்பூச்சிகள் வாரமாக கொண்டாடப்படுகிறது. மேலும் விவரங்களுக்கு http://www.nationalmothweek.org  வலைத்தளத்தைக் காணவும்.

********

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 29th July 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF ஐ இங்கே பெறலாம்.

Advertisements

Written by P Jeganathan

July 31, 2014 at 10:21 pm

கோடியக்கரை – விருந்தாளிப் பறவைகளின் தாப்பு

leave a comment »

கரிசல் காட்டு எழுத்தாளர் கி. ராஜநாரயணன் எழுதிய “பிஞ்சுகள்”  குறுநாவல் பல்வேறு வகைகளில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. குழந்தைகள் படித்துக் கொண்டாட வேண்டிய இந்த நாவல், சூழியல் ரீதியிலும் மிகவும் முக்கியமானது. ஆண்டுதோறும் செப்டம்பர்-அக்டோபர் மாதங்களில் பூமியின் வடக்குப் பகுதியில் கடும் குளிர் நிலவும் காலங்களில் பறவைகள் இரைதேடி தெற்கு நோக்கி வருகின்றன. இவற்றை நாம் வலைசை போதல் அல்லது வலசை வருதல் என்போம். இப்படி வலசை வரும் பறவைகளை இந்நூலில் அவர் விருந்தாளிப் பறவைகள்  (Migratory birds) என்கிறார். விருந்தாளிப் பறவைகள் வெகுதூரம் பயணித்து அவை சென்றடையும் இடத்தை அடையும் முன் வழியில் சில இடங்களில் ஓரிரு நாட்கள் தங்கியிருந்து இளைப்பாறும். இந்த இடங்களையும், பறவைகள் வலசை வந்து தங்கும் இடங்களையும் அவர் “தாப்பு” என்றழைக்கிறார். பறவையியலாளர்கள் இதை stop-over sites or wintering grounds என்பர். ஒடிஷா மாநிலத்தில் உள்ள சிலிகா ஏரி (Chilika Lake), ஆந்திர-தமிழக எல்லையில் பரவியிருக்கும் பழவேற்காடு ஏரி (Pulicat Lake), கூந்தங்குளம் (Koothankulam Bird Sanctuary), பள்ளிக்கரணை (Pallikaranai Marsh), இன்னும் பல உள்நாட்டு நீர்நிலைகள் என இந்தியாவில் இது போல பல தாப்புகள் உள்ளன. அப்படிப்பட்ட ‘தாப்பு’களில் ஒன்று கோடியக்கரை (Point Calimere). அண்மையில் அங்குச் சென்று வந்தேன்.

பறக்கும்  பூநாரைகள்  Photo: Ramki Sreenivasan

பறக்கும் பூநாரைகள் Photo: Ramki Sreenivasan

அங்கு பாம்பே இயற்கை வரலாறு கழகத்தின் (Bombay Natural History Society – BNHS) இணை இயக்குனரும், பறவையியலாளருமான முனைவர். பாலச்சந்திரனை முன்பே தொடர்பு கொண்டிருந்தேன். பறவைகளின் வலசையைப் பற்றி 1980களிலிருந்து ஆராய்ச்சி செய்து வருபவர் இவர். அவருடன் சேர்ந்து பறவைகளைப் பார்க்கக் கிளம்பினேன் பறவைகளையும், கோடியக்கரையின் முக்கியத்துவம் பற்றியும் வழியெங்கும் விளக்கிக் கொண்டே வந்தார்.

பறவைகளின் வலசைப் பண்பை ஆராய்வதில் முக்கிய அங்கம், பறவைகளுக்கு வளையமிடுவது (Bird ringing). முதலில் பறவைகளை பாதுகாப்பாக பிடிப்பதற்காகவே பிரத்யேகமாகத் தயாரிக்கப்பட்ட மெல்லிய வலைகளைக் (Mist net) கொண்டு அவற்றைப் பிடிப்பார்கள். பின்னர் அவற்றின் காலில் அலுமினியத்தால் ஆன தகட்டு வளையத்தை பூட்டுவார்கள். பறவையின் காலின் அளவிற்கேற்ப வளையத்தின் அளவும் இருக்கும். அந்த வளையத்தில் வரிசை எண்ணும், அந்த வளையத்தை இடும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் பெயரும் பொறிக்கப்பட்டிருக்கும். ஒரு வேளை இதே பறவை உலகில் வேறெந்த பகுதியிலாவது ஆராய்ச்சியாளர்களால் பிடிக்கப்பட்டால் இந்தத் தகவல்களை வைத்து இப்பறவை எங்கிருந்து வருகிறது என்பதை அறிய முடியும்.

இந்தியப் பறவையியலில் முன்னோடிகளில் ஒருவரான Dr. சலீம் அலியின் தலைமையில் பல BNHS ஆராய்ச்சியாளர்கள் 1970-74 மற்றும் 1980-1992ம் ஆண்டுகளில் சுமார் 2,00,000 பறவைகளுக்கு வளையமிட்டிருக்கின்றனர். இவற்றில் 16 வகையான சுமார் 250 பறவைகள் இந்தியாவிலும் பிற பாகங்களிலும், உலகின் பல பகுதிகளிலும் பிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இது போலவே உலகின் பல்வேறு இடங்களில் வளையமிடப்பட்ட பறவைகளும் கோடியக்கரையில் பிடிக்கப்பட்டுள்ளன. ரஷ்யா, உஸ்பெக்கிஸ்தான், கஸகிஸ்தான் முதலிய நாடுகளில் வளையமிடப்பட்ட உப்புக்கொத்திகளும், உள்ளான்களும், (waders) சவுதி அரேபியா, காஸ்பியன் கடல் பகுதி, போலந்து முதலிய நாடுகளில் வளையமிடப்பட்ட ஆலாக்களும் (Terns), ஈரானில் வளையமிடப்பட்ட பெரிய பூநாரைகளும் (Greater Flamingo), ஆஸ்திரேலியாவில் வளையமிடப்பட்ட வளைமூக்கு உள்ளான்களும் (Curlew Sandpiper) கோடியக்கரைக்கு வருவதைப் பார்த்து, பிடிக்கப்பட்டு அறியப்பட்டுள்ளது.

கோடியக்கரை புதர்க் காடு

கோடியக்கரை புதர்க் காடு

கோடியக்கரை ஆண்டுதோரும் வலசை வரும் பல இலட்சக்கணக்கான பறவைகளுக்கு புகலிடமளிக்கும் மிக முக்கியமான ஒரு பகுதியாகும். உப்பங்கழிகள், சதுப்பு நிலங்கள், அலையாத்திக் காடுகள், புதர்க் காடுகள், கடலோரம், கழிமுகம், உவர்நீர்நிலைகள், நன்னீர்நிலைகள் என பல விதமான வாழிடங்கள் இருப்பதால் பலதரப்பட்ட பறவை வகைகளைக் காணமுடிகிறது. இதுவரை இங்கு 274 வகைப் பறவைகள் இருப்பது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதனாலேயே இப்பகுதி பறவை பாதுகாப்பில் மிக முக்கியமான இடமாகவும் (Important Bird Area) சரணாலயமாகவும் (Point calimere Wildlife and Bird Sanctuary) பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. பண்ணாட்டளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நீர்நிலைகளை குறிப்பாக நீர்வாழ் பறவைகளின் வாழிடங்களை அடையாளம் கண்டு அங்கீகரிப்பது ராம்சார் அமைப்பு (Ramsar Convention) ஆகும். இந்த அமைப்பில் அங்கத்தினராக உள்ள 157 நாடுகளில் இந்தியாவும் ஓன்று. இதுவரை இந்தியாவில் 25 இடங்களை இந்த அமைப்பு பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ராம்சார் ஒப்பந்தத்திற்குட்பட்ட இடமாக (Ramsar site) அறிவித்திருக்கிறது. (ராம்சார் ஈரானில் உள்ள இடத்தைக் குறிக்கும், இங்குதான் முதன் முதலில் இந்த அமைப்பின் ஒப்பந்தக் கூட்டம் நடை பெற்றது) அவற்றில் ஒன்று கோடியக்கரை சரணாலயம். இது தமிழகத்தில் உள்ள ஒரே ராம்சார் இடம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

_JEG7143_700

வலசை வரும் பறவைகளின் பாரம்பரிய இடமாக விளங்கும் கோடியக்கரை வாழிடம் கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில் பல மாற்றங்களை அடைந்துள்ளது. கடல் நீரை உப்பளங்களுக்காக உள் நிலப்பகுதிகளுக்கு பாய்ச்சுவது, உப்பளங்களுக்காக நன்னீர் ஓடைகளின் வரத்தை தடுப்பணைகளினால் கட்டுப்படுத்துவதால் மண்ணின் தரமும், வளமும் நாளடைவில் குன்றிப்போனது. இதன் விளைவாக விளைநிலங்கள் உப்பளங்களாகவும், மீன் வளர்ப்புக் குட்டைகளாகவும் மாற்றப்பட்டுவிட்டன. 1980களில் சுமார் 5,00,000 க்கும் மேற்பட்ட வலசைப் பறவைகளுக்கு புகலிடமாகத் திகழ்ந்தது இப்பகுதி. ஆனால் நாளடைவில் ஏற்பட்ட வாழிடச் சீர்கேட்டினால் சுமார் 1,00,000 க்கும் குறைவான வரத்துப் பறவைகளே இப்பகுதிகளுக்கு வந்து செல்கின்றன. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் இங்கு வந்து சென்ற பல பறவை இனங்கள் தற்போது இங்கே வருவதில்லை. அதில் முக்கியமானது அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் கரண்டிமூக்கு உள்ளான் (Spoon-billed Sandpiper). அண்மைக் காலங்களில் இப்பறவைகள் இங்கே பதிவு செய்யப்படவில்லை.

கரண்டிமூக்கு உள்ளான் Photo: Ramki Sreenivasan

கரண்டிமூக்கு உள்ளான் Photo: Ramki Sreenivasan

கோடியக்கரை பறவைகளுக்கு மட்டுமல்ல, வெளிமான், புள்ளிமான், நரி முதலிய பாலுட்டிகளுக்கும், பலவித அரிய தாவரங்களுக்கும் மிக முக்கியமான இடமாகும். முத்துப்பேட்டை, அதிராம்பட்டினம், பகுதிகளில் உள்ள சதுப்பு நிலங்கள் (Great Vedaranyam Swamp) அலையாத்திக்காடுகள் யாவற்றையும் கோடியக்கரை காட்டுயிர் சரணாலத்துடன் இணைத்து தேசியப்பூங்காவாக (National Park) அங்கீகரித்துப் பேணுவது அவசியம். இந்தப் பகுதிகளின் எல்லையிலிருந்து 10 கீ.மீ. சுற்றுப்பகுதியில் இந்த இடத்தின் சூழல் கெடாமல் இருக்க எந்த ஒரு பெரிய தொழிற்சாலைகள், பெரிய கட்டுமானங்கள் எதையும் ஏற்படுத்தாமல் சூழல் காப்பு மண்டலமாக (Eco-sensitive zone) அறிவிக்கப்படவும் வேண்டும். இப்பகுதிகளுக்கு வரும் நன்னீர் ஓடைகளின் இயல்பான நீர் வரத்தை மீட்டெடுத்தலும், இப்பகுதியினை மாசுறச் செய்யும்  தொழிற்சாலைகள் இங்கே மென் மேலும் பெருகாமலும், ஏற்கனவே இருக்கும் தொழிற்சாலைகளின் கழிவுகள் கோடியக்கரைப் பகுதியின் சூழலுக்கு பாதிப்படையாத வண்ணம், சரியான முறையில் அப்புறப்படுத்தவும், சிறந்த கழிவு மேலாண்மை திட்டங்களைக் கடைபிடித்தலும் அவசியம். மிக முக்கியமாக இப்பகுதிகளில் பறவைகளை கள்ள வேட்டையாடுவது தெரியவந்தால் அதை முற்றிலுமாக ஒழிக்க நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

_JEG6978_700

விருந்தாளிப் பறவைகளுக்கு நாம் செய்ய வேண்டிய முக்கியமான ஒன்று, அவற்றின் தாப்புகள் மேலும் சீரழியாமல் பார்த்துக்கொள்வது. நம்மைத் தேடி வரும் விருந்தினரை நல்ல முறையில் உபசரிப்பது நம் பண்பாடு அல்லவா?

*********

கோடியக்கரை பறவைகள் சரணாலயம் பற்றி மேலும் அறிய இந்த இணையதளத்தைக் காணவும்: http://www.pointcalimere.org/index.htm

*********

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 22nd July 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF ஐ இங்கே பெறலாம்.

Written by P Jeganathan

July 23, 2014 at 8:12 pm

Posted in Birds, Migration

Tagged with

பச்சை நிறமே, மரகதப் பச்சை நிறமே!

leave a comment »

காட்டோடை சல சல வென விடாமல் ஓசையெழுப்பிக் கொண்டிருந்தது. இலேசாக தென்றல் வீசியதில் ஓடைக்கரையில் இருந்த அத்தி மரத்திலிருந்து ஓரிரு பழுத்த இலைகள் உதிர்ந்து நீரோடையில் விழுந்து பயணிக்க ஆரம்பித்தன. விதவிதமான தகரைச் செடிகளும் (பெரணிகள் – Ferns), காட்டுக் காசித்தும்பை செடிகளும் (Impatiens), ஓடைக்கரையோரம் வளர்ந்து அந்த ஓடையின் அழகிற்கு அழகு சேர்த்துக் கொண்டிருந்தன. நான் அருகில் இருந்த பாறையின் மேல் அமர்ந்திருந்தேன். ஒரு குறிப்பிட்ட ஊசித்தட்டானைக் காண்பதற்காக.

காட்டு நீரோடை படம்: Radha Rangarajan

காட்டு நீரோடை படம்: Radha Rangarajan

அதன் பெயர் மரகதத்தும்பி, ஆங்கிலத்தில் Stream Glory என்பர். இதன் அழகை குறிப்பாக ஆண் மரகதத்தும்பியின் அழகை சொல்லில் வர்ணிக்க முடியாது. இதை நேரில் பார்ப்பவர்கள் வியப்பில் திக்குமுக்காடிப் போவார்கள். மரகதத்தும்பி, கிழக்கத்திய நாடுகளில் (oriental region) வனப்பகுதிகளில் உள்ள நீரோடைகளில் தென்படும். ஆணின் வாயுறுப்புகள் (Mandibles), மார்பு (Thorax), வயிறு (Abdomen – நாம் வால் என நினைப்பது) அனைத்தும் மரகதப் பச்சை நிறத்தில் இருக்கும். இரு பெரிய கரிய கூட்டுக் கண்கள் (Compound Eyes) தலையில் அமைந்திருக்கும். பூச்சிகளைப் பிடிக்க உதவும் கூர்மையான முட்கள் அமைந்த  கால்களும் பச்சை நிறமே. இரண்டு சோடி இறக்கைகளில், முன்னிறக்கைகள் ஒளி ஊடுருவும் வகையில் நிறமற்று இருக்கும். அமர்ந்திருக்கும் போது மடக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் பின்னிறக்கையின் மேற்புறம் தூரத்திலிருந்து பார்க்கும் போது கரிய நிறத்தில் இருந்தாலும் சூரிய ஒளியில் பார்த்தால் பளபளக்கும் செப்பு நிறத்தில் இருக்கும். எனினும் நம் கண்ணைக் கவர்வது தகதகவென மின்னும் மரகதப் பச்சை நிறமும், பளபளக்கும் கருப்பு முனைகளைக் கொண்ட இப்பின்னிறக்கையின் உட்புறமே.

ஆண் மரகதத்தும்பி

ஆண் மரகதத்தும்பி

பெண் மரகதத்தும்பியின் உடல் மஞ்சள் கலந்த ஆனால் பளபளக்கும் பச்சை நிறம். இவற்றின் இறக்கைகள் தேன் நிறத்தில் ஒளி ஊடுறுவும் தன்மையுடன் இருக்கும். இறக்கைகளில் இரண்டு வெண்புள்ளிகள் இருக்கும். இவை ஓடைக்கு அருகில் வருவது பெரும்பாலும் இனப்பெருக்க காலங்களில் மட்டுமே. ஓடையின் அருகில் இருக்கும் தாவரங்களின் மேலோ, நீரிலிருந்து வெளியே நீட்டிக்கொண்டிருக்கும், குச்சி அல்லது பாறையின் மீதோ அமர்ந்திருக்கும். இவற்றைக் கவர ஆண் தும்பி பல முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும். முதலில் முட்டையிடுவதற்கான சரியான இடத்தை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். இவை நீரின் அடியில் இருக்கும் குச்சியிலோ, வேரிலோ தான் முட்டையிடும். நீரோட்டம் சரியான அளவிலும், நல்ல சூரிய வெளிச்சமும் இருக்க வேண்டும்.

பெண் மரகதத்தும்பி

பெண் மரகதத்தும்பி

ஆண் தும்பி அந்த இடத்தைச் சுற்றிப் பறந்து வலம் வந்து அந்தப் பகுதியை தனதாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். இதுபோன்ற நல்ல இடத்தை பிடிக்க போட்டியும் வரும். அப்போது அங்கு நுழையும் ஆண் தும்பியை துரத்தி விடும். அல்லது பலம் வாய்ந்த ஆணாக இருப்பின் அமர்ந்தவாறே தனது வயிற்றுப்பகுதியை மேலே தூக்கிய நிலையில், பளபளக்கும் இறக்கையை ஒரு முறை வேகமாக விரித்துக் காண்பித்தால் போதும். பின்னர் தனது துணையைத் தேடி ஆண் தும்பி அதன் முன்னே நடனமாடும். ஆம், அப்படித்தான் தெரியும் நமக்கு. பெண் அமர்ந்திருக்கும் இடத்தினருகில் சென்று ஆண் 8 வடிவத்தில் முதலில் சிறகடித்துப் பறக்கும். அது கண்கொள்ளாக் காட்சி. பிறகு அவளை சம்மதிக்க வைக்க தனது இடத்தைக் காண்பிக்கக் கூட்டிச் செல்லும். அதன் பின் அப்பெண் தும்பி சம்மதித்தால் அவையிரண்டும் இணைசேரும்.

ஆண் மரகதத்தும்பி இறக்கை அடிக்கும் காட்சி பார்ப்பவரின் மனத்தை கொள்ளை கொள்ளும்

ஆண் மரகதத்தும்பி இறக்கை அடிக்கும் காட்சி பார்ப்பவரின் மனத்தை கொள்ளை கொள்ளும்

அடுத்து முட்டையிடும் பணி. சரியான இடம் பார்த்து பெண் தும்பி தனது முட்டைகளை இடும்போது ஆணும் அதைச் சுற்றிப் பறந்து பாதுகாக்க்கும். சில வேளைகளில் பெண்ணானது நீருக்கு அடியிலும் மூழ்கி முட்டையிட வேண்டியிருக்கும். இந்த முட்டை பொரிந்து இதன் தோற்றுவளரி (லார்வா) பல ஆண்டுகள் நீரினடியிலேயே வாழும். முழு வளர்ச்சியடைந்த பின் சரியான வேளையில் நீரினருகில் இருக்கும் தாவரங்களின் மேலேறி தோலுரித்து வெளிவந்து பறக்க ஆரம்பிக்கும்.

நான் அமர்ந்திருந்த தெளிந்த ஓடையின் அருகில், மரங்களினூடாக சுள்ளெனெ சூரிய ஒளி வீச ஆரம்பித்தது. ஓடிக்கொண்டிருந்த தெளிந்த நீரை குத்திக் கிழித்து ஓடைத்தரையைக் காட்டியது அந்த சூரிய ஒளி. நீரின் அடியில் இருந்த பாசிகளும், நீர்த்தாவரங்களும் நீரோட்டத்தின் போக்கிற்கு அசைந்தாடிக் கொண்டிப்பது தெரிந்தது. நீரினடியில் மீன் கூட்டமொன்று வோகமாக நீந்திப் போவது தெரிந்தது. தூரத்தீல் சிறிய மீன்கொத்தி ஒன்று மரக்கிளையில் அமர்ந்து ஓடும் நீரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. ஓடையின் அருகிலிருந்து  ஒரு சீகாரப்பூங்குருவி (Malabar Whistling Thrush) தனது இரம்மியமான குரலில் பாட ஆரம்பித்தது.  நான் அமர்ந்திருந்த பாறையின் பக்கம் காட்டுநீர்நாயின் (Small-clawed Otter) எச்சம் பரவிக் கிடந்தது. நேற்று இரவுதான் அவை இங்கே வந்திருக்க வேண்டும், ஏனெனில் நண்டின் ஓட்டுத் துகள்களைக் கொண்ட அந்த எச்சத்தின் அருமையான மணம் இன்னும் போகவில்லை.

சூரிய ஒளி மெல்ல தலைக்கேறியது. இரண்டு ஆண் மரகதத்தும்பிகள் ஒன்றை ஒன்று துரத்திக் கொண்டு வந்தன. நான் காண வந்த காட்சி இதுதான். காட்டோடை பல அற்புதங்கள் பொதிந்த இடம் தான் என்றாலும், என்னைப் பொறுத்தவரை மரகதம் போன்ற தும்பிகள் இல்லாமல் எந்த ஒரு நீரோடையும் முழுமையடைவதில்லை.

ஆண் மரகதத்தும்பியின் பின்னிறக்கை

ஆண் மரகதத்தும்பியின் பின்னிறக்கை

**********

IMG_4291_700

“தட்டான்கள் என அழைக்கப்பட்டாலும் சங்க இலக்கியங்களில் இவை தும்பி எனப்படுகின்றன. தட்டான்களில் இரு வகையுண்டு. அமரும்போது இறக்கையை பக்கவாட்டில் விரித்து (ஏரோ ப்ளேன் போல) வைத்திருப்பவை தட்டான்கள். இவற்றின் கண்கள் அருகருகே இருக்கும். இறக்கையை மடக்கி வைத்துக் கொண்டு அமருபவை ஊசித்தட்டான்கள். இவை பெரும்பாலும் தட்டான்களைவிட உருவில் சிறியதாகவும், ஒல்லியான உடலையும் கொண்டிருக்கும். தட்டான்களுக்கு ஆறு கால்களும், இரண்டு சோடி இறக்கைகளும் இருக்கும். தட்டான்கள் நமக்கு நன்மை செய்யும் பூச்சியினம். நீரினடியில் இருக்கும் தோற்றுவளரிப் பருவத்திலும், பல பூச்சிகளையும், கொசுக்களின் முட்டைகளையும் உட்கொள்கின்றன. அவை முதிர்ந்த பறக்கும் தட்டான்களானதும் கொசுக்களையும், இன்னும் பிற பூச்சியினங்களையும் உணவாகக் கொண்டு அவற்றின் எண்ணிக்கையை கட்டுப் படுத்துகின்றன. உலகில் சுமார் 6000 வகையும், அவற்றில் சுமார் 536 வகை, இந்தியாவில் இருப்பதாகவும் அறியப்படுகிறது. இந்தியத் தட்டான்களை இனங்கான, அவற்றைப் பற்றி மேலும் அறிந்து கொள்ள K. A. Subramaniyan எழுதிய “Dragonflies of India” ஐ நாடவும். இந்நூலை இலவசமாக பதிவிறக்கம் செய்யலாம். அதற்கான உரலி

http://www.vigyanprasar.gov.in/digilib/Showmetaxml.aspx?BookID=364

**********

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 15th July 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDFஐ இங்கே பெறலாம்.

Read the rest of this entry »

Written by P Jeganathan

July 17, 2014 at 9:57 pm

Posted in Insects

Tagged with ,

வானில் 200 நாட்கள்!

with 2 comments

நமது ஊர்ப்புறங்களில் வில் போல் தோற்றமளிக்கும் இறக்கைகளைக் கொண்ட பறவைகளை குறிப்பாக பனைமரத்தினருகில் பறந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததுண்டா? அவைதான் Asian Palm Swift என ஆங்கிலத்தில் அறியப்படும் பனை உழவாரன்கள். இவை பறந்து கொண்டே காற்றில் உள்ள சிறிய பூச்சிகளைப் பிடித்துண்ணும். அந்த வகையைச் சேர்ந்த ஆனால் பனை உழவாரன்களை விட உருவில் பெரிய அல்பைன் உழவாரன் (Alpine Swift) எனும் பறவையைப் பற்றிய நம்மை அதிசயக்க வைக்கும் உண்மையினை அண்மையில் சுவிட்சர்லாந்தைச் சேர்ந்த அறிவியலாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். சுமார் 6 மாதங்களுக்கு மேல் தரையில் இறங்காமலேயே வானில் பறந்து கொண்டே இருந்ததுதான் அது. ஆலாக்கள் (Terns), அல்பட்ராஸ் (Albatross) போன்ற கடல் பறவைகளில் பல கீழிறங்காமல் பல மணி நேரம் பறந்து கொண்டே இருக்கும். அது போலவே ஒரு நாளில் அதிக நேரம் பறக்கும் பறவைகளில் உழவாரன்களும் ஒன்று. எனினும் எவ்வளவு மணிநேரம், எத்தனை நாள் தொடர்ந்து பறந்து கொண்டே இருக்கும் என்கிற விவரங்கள் இதுவரை ஆதாரபூர்வமாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. இப்போதுதான் முதன்முதலாக அல்பைன் உழவாரன்கள் சுமார் 200 நாட்கள் தொடர்ச்சியாக பறந்து கொண்டிருந்த உண்மையை சுவிஸ் நாட்டு அறிஞர்கள் Nature communication எனும் அறிவியல் இதழில் வெளிவந்த தங்களது ஆராய்ச்சி கட்டுரையில் தெரிவித்துள்ளனர்.

அல்பைன் உழவாரன்கள் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளிலும், மத்திய கிழக்கு நாடுகளிலும், இந்தியாவிலும், இலங்கையிலும் பரவி காணப்படுகின்றன. உயர்ந்த மலைப்பகுதிகளில் பொதுவாக தென்படும் இப்பறவைகளை பிப்ரவரி முதல் மே மாதங்கள் வரையில் மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின்  ஆனைமலைப் பகுதிகளில் அவ்வப்போது பறந்து திரிவதை நான் கண்டிருக்கிறேன். அம்புக்குறியின் தோற்றத்தில் காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு அதிவேகமாக, அங்குமிங்கும் சட்டென வளைந்து திரும்பி பறக்கும் இயல்புடையவை. பைனாகுலரின் வழியே ஒரு பறவையை தொடர்ந்து பார்த்து கவனிப்பது கூட சிரமாக இருக்கும் அளவிற்கு வேகமாகப் பறப்பவை. எனில் இவற்றை புகைப்படமெடுப்பதென்பது மிக மிக சிரமமான காரியம்.

அல்பைன் உழவாரன், படம்: ராம்கி சீனீவாசன்

அல்பைன் உழவாரன், படம்: ராம்கி சீனீவாசன்

இவை மலை முகடுகளிலும், குகைகளுக்கு உள்ளேயும் கூடுகட்டி இனப்பெருக்கம் செய்யும். வலசை போகும் பண்புள்ள இவை, இந்தியாவில் இமயமலைப் பகுதிகளிலிருந்து கிழக்கே பறந்து வருவதும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளின் உயரமான இடங்களிலிருந்து கீழேயும் வலசை வருவதாக அறியப்படுகிறது. கிழக்கு ஐரோப்பாவில் உள்ள அல்பைன் உழவாரன்கள் சஹாரா பாலைவனத்தைக் கடந்து மேற்கு ஆப்பிரிக்காவிற்கு வலசை போகும்.

பொதுவாக வலசை போகும் பண்பினை அறிய பறவைகளைப் பிடித்து அவற்றின் கால்களில் ஒரு வளையத்தை மாட்டி விடுவார்கள். ஒவ்வொரு வளையத்திற்கும் ஒரு பிரத்தியேக எண், அந்த வளையமிடும் நிறுவனத்தின் பெயரும் இருக்கும். அந்தப் பறவை உலகின் வேறு பகுதியில் பிடிக்கப்பட்டால் அவ்வளையத்தில் உள்ள தகவல்களை வைத்து எங்கு எப்போது வளையமிடப்பட்டது என்பதை அந்த நிறுவனத்தை தொடர்பு கொண்டு அறிய முடியும். ஆனால், இப்படி ஒரு வளையமிடப்பட்ட பறவையை திரும்பவும் பிடிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு. ஆயிரக் கணக்கான பறவைகளுக்கு வளையமிட்டால்தான் ஓரிரு பறவைகளையாவது திரும்பவும் பிடிக்கப்படும் சாத்தியம் உள்ளது. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியினால் செயற்கைக்கோள் பட்டையினை (satellite collar) பறவையின் முதுகில் பொறுத்தி அவை போகுமிடங்களை ஆராய்ச்சிக்கூடத்தில் அமர்ந்து கொண்டே கணிணியில் பார்த்து அறிய முடியும். அப்பட்டையில் உள்ள சமிக்கைப்பரப்பி (transmitter) மின்கலத்தால் இயங்ககூடியது. சமிக்கைப்பரப்பியின் ஒரு பகுதியான ஜி.பி. எஸ் (GPS) கருவியானது அது பொறுத்தப்படட பறவையின் இருக்குமிடத்தின் அட்சரேகை/தீர்க்கரேகை முதலிய தகவல்களை செயற்கைக்கோளுக்கு தொடர்ந்து அனுப்பிக்கொண்டிருக்கும். இதன் மூலம் அப்பறவை எங்கெல்லாம் பறந்து எவ்வளவு தூரம் செல்கிறது என்பதையெல்லாம் அறிய முடியும். ஆனால் இக்கருவி மிகவும் விலையுயர்ந்தது, இதன் மின்கலத்தின் ஆயுள் காலம் கம்மி, முக்கியமாக இதன் எடை அதிகம். இதனால் உருவில் பெரிய, பருமன் அதிகமாக உள்ள (வாத்து, நாரை, கொக்கு போன்ற) பறவைகளின் உடலில் மட்டுமே பொருத்த முடியும்.  ஆகவே சிறிய பறவைகளின் வலசைப் பண்பினை அறிவது என்பது இயலாத காரியமாக இருந்தது.

இந்நிலையை மாற்றியது ஒளி-அளவி இடங்காட்டி (light-level geolocator) அல்லது பறவை இடப்பதிவி (Bird logger). இது ஒரு உன்னதமான கண்டிபிடிப்பு. இந்த கருவி செய்வதெல்லாம், இது பொருத்தப்பட்ட பறவை இருக்குமிடத்தின் சூரிய ஒளிவீச்சின் அளவை (Measure of irradiance) இதனுள் இருக்கும் ஒளி உணர்கருவியின்  (light sensor)உதவியால் பதிவு செய்வதே ஆகும். சூரிய ஒளியின் தீவிரம் ஒரு நாளின் நேரத்தைப் பொருத்து மாறுபடுமல்லவா? இதை வைத்து நேரத்தை கணக்கிடமுடியும். நேரத்தைக் கணக்கிட்ட பின் அதை வைத்துக்கொண்டு பூமியில் எந்தப் பகுதியில் இந்த நேரத்தில் மதியம் எப்போது என்பதையும் காலைக் கருக்கலையும், அந்தி மாலையையும் கணிக்கமுடியும். இந்த விவரங்களை வைத்துக் கொண்டு அட்சரேகையையும், தீர்க்கரேகையையும் கணக்கிடலாம். ஆக ஒளியின் அளவை பதிவு செய்வதால் பறவையின் இருப்பிடம் நமக்குத் தெரிந்துவிடும். இது எந்த வகையில் சிறந்தது? இவற்றின் எடை மிகவும் குறைவு. ஒரு சில கிராம்களே இருக்கும். நீண்ட நாள் (1-5 ஆண்டுகள்) வேலை செய்யும், அதாவது ஒளியின் அளவை பதிவு செய்யும். விலையும் மற்ற கருவிகளை ஒப்பிடும்போது மிகவும் குறைவு. எனினும் ஒரிரு குறைகளும் உண்டு. பறவைகளின் இருப்பிடத் தகவல் சற்று துல்லியம் குறைவாக இருக்கும். மேலும் இக்கருவியில் பதிவு செய்யப்பட்ட தகவல்களைப் பெற பொருத்தப்பட்ட அப்பறவையை மீண்டும் பிடித்தே ஆக வேண்டும்.

இதுபோன்ற ஒரு கருவியைத் தான் சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள 6 அல்பைன் உழவாரன்களுக்கு பொருத்தினார்கள். கூடு கட்டும் இடத்திலேயே அவை பிடிக்கப்பட்டன, ஏனெனில், அவை வலசை போய் திரும்ப அங்கேயே வருவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். மீண்டும் இவற்றை எளிதில் பிடித்து பறவை இடப்பதிவியை மீட்டெடுக்க வசதியாக இருக்கும். அவர்கள் பொருத்திய இக்கருவியின் எடை 1.5 கிராம்களே. இவர்கள் பொருத்திய இந்தக் கருவிக்கு வேறோர் சிறப்பு உண்டு. இது ஒளியின் அளவை மட்டும் பதிவு செய்யாமல் அப்பறவைகள் பறக்கும் வேகத்தையும், உடலசைவையும் கூட பதிவு செய்யும் ஒரு முடுக்கமானி (Accelerometer). இந்தத் தகவலின் மூலம் அவை இறக்கை அடித்துப் பறக்கின்றனவா? இறக்கையடிக்காமல் காற்றில் தவழ்ந்து பறக்கின்றனவா? அல்லது ஓய்வெடுக்கின்றனவா? என்பதை கணிக்கமுடியும்.

அல்பைன் உழவாரன்கள் கூட்டம், படம்: ராம்கி சீனீவாசன்

அல்பைன் உழவாரன்கள் கூட்டம், படம்: ராம்கி சீனீவாசன்

இக்கருவி பொருத்தப்பட்ட 6 பறவைகளில் சுமார் 10 மாதங்கள் கழித்து 3ஐ மட்டும் மீண்டும் பிடிக்க முடிந்தது. அவற்றின் முதுகில் கட்டிவைக்கப்பட்டிருந்த பறவை இடப்பதிவியில் பொதித்து வைக்கப்பட்டிருந்த தகவல்களை ஆராய்ந்ததில் அந்த மூன்று பறவைகளும் தரையிறங்காமலேயே சுமார் 6 மாத காலங்கள் வானில் சுற்றித் திரிந்த சங்கதி தெரிந்தது. இது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது எப்படி? இங்கு இவ்வகைப் பறவைகளின் உடலமைப்பைப் பற்றி அறிந்து கொள்வது அவசியம். இவற்றின் கால்கள் மிகவும் சிறியவை, மேலும் அவை எதையாவது பிடித்துத் தொங்குவதற்காகவே தகவமைந்துள்ளன. ஆகவே, ஒரு வேளை அவை கீழிறங்கினாலும் அவை அமரும் இடம் ஏதாவது குகையாகவோ அல்லது மரக்கிளையாகத்தான் இருக்க முடியும். அப்படி அவை ஓய்வெடுத்தால் அந்த இடத்தில் ஒளியின் அளவு மாறுபடும் அல்லவா? இதை அவற்றின் உடலில் பொருத்தப்பட்ட கருவி பதிவு செய்திருக்க வேண்டும். ஆனால் ஒளி அளவில் அப்படிப்பட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகள் ஏதும் இல்லாமல் சுமார் 6 மாதங்களுக்கு பதிவுகள் அனைத்தும் ஒரே சீராக இருந்ததை வைத்தே இவை வானிலேயே பறந்து திரிந்தன என்பதை அறிய முடிந்தது. அது எப்படி கீழிரங்காமலேயே இருக்க முடிந்தது இப்பறவையால்? அவை காற்றில் இருக்கும் பூச்சிகளையே உணவாகக் கொள்கின்றன ஆகவே கீழிரங்க அவசியம் ஏதும் இல்லை. சரி ஓய்வு வேண்டாமா? தூங்க வேண்டாமா? உழவாரன்களுக்கு ஒரு விசித்திரமான பண்பு உண்டு அந்தரத்தில் தூங்குவதுதான் அது! ஆம், ஆங்கிலத்தில் இதை aerial roosting என்பர்.

உழவாரன்கள் தம் வாழ்வின் பெரும்பகுதியை வானிலேயே கழிக்கின்றன, கூடமைக்கும் காலத்தைத் தவிர. பறவையியலாளர்களிடையே பலகாலமாக இருந்து வந்த இந்த அனுமானம் இப்போது இந்த ஆராய்ச்சியின் விளைவால் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஆராய்ச்சி கட்டுரைக்கான உரலி –

http://www.nature.com/ncomms/2013/131008/ncomms3554/full/ncomms3554.html

அல்பைன் உழவாரன் வீடியோவிற்கான  உரலி –

http://www.arkive.org/alpine-swift/tachymarptis-melba/video-00.html

 

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 8th July 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDFஐ இங்கே பெறலாம்.

Written by P Jeganathan

July 10, 2014 at 9:09 pm

Posted in Birds, Migration

Tagged with ,