UYIRI

Nature writing in Tamil

மஞ்சள் விசிறிவாலியின் நடனம்

leave a comment »

குறைந்தது முக்கால் மணி நேரமாவது இருக்கும், அந்தப் பறவையைக் கவனித்துப் பின்தொடர்ந்து அது பறந்து செல்லுமிடமெல்லாம் சென்று கொண்டிருந்தேன். மரக்கிளைகளினூடே தூரமாகப் பறந்து சென்று என் கண்ணை விட்டு அகலும் வரை. சிட்டுக்குருவியின் உருவை ஒத்த சிறிய பறவைதான். ஆனால் இறக்கைகளை சற்று விரித்து வைத்துக் கொண்டிருப்பதால் கொஞ்சம் பெரியதாகத் தெரியும். நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது மஞ்சள் விசிறிவாலி (Yellow-bellied Fantail Chelidorhynx hypoxantha) எனும் ஒரு அழகான பறவையை. இது ஈப்பிடிப்பான்கள் (Flycatchers) வகையைச் சேர்ந்தது. இந்த ஈப்பிடிப்பான்களுக்கென்றே ஒரு பிரத்தியேக குணம் உண்டு. ஓரிடத்தில் அமர்ந்து காற்றில் அல்லது இலைகளில், கணுக்களில், கிளைகளில் இருக்கும் பூச்சிகளை பறந்து சென்று பிடித்து மீண்டும் (பெரும்பாலும்) இருந்த இடத்திற்கே வந்து அமரும் பண்புள்ளவை.

Yellow-bellied Fantail Chelidorhynx hypoxantha. Photo: Ramki Sreenivasan

Yellow-bellied Fantail Chelidorhynx hypoxantha. Photo: Ramki Sreenivasan

இந்தியாவில் நான்கு வகையான விசிறிவாலிகள் உள்ளன. அவற்றில் இரண்டு வகைகளைத் தமிழக வனப்பகுதிகளில் காணலாம். அவை (1) வெண்புருவ விசிறிவாலி (White-browed Fantail Rhipidura aureola), (2) வெண்புள்ளி விசிறிவாலி (White-spotted Fantail Rhipidura (albicollis) albogularis). முதலாவது இந்தியா முழுவதும் (இமயமலை அடிவாரக் காடுகள், வடகிழக்கு மாநிலங்கள் நீங்கலாக) பரவி காணப்படும். இலங்கையிலும் தென்படுகிறது. வெண்புள்ளி விசிறிவாலி கங்கை நதிக்கு தெற்கேயுள்ள தீபகற்ப இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பரவி காணப்படுகிறது. முன்றாம் வகை வெண் தொண்டை விசிறிவாலி (3) (White-thorated Fantail Rhipidura albicollis). இது இமயமலை அடிவாரக் காடுகள், வட கிழக்கு இந்திய மாநிலங்கள், ஒரிசா, பீஹார் முதலிய கிழக்கு இந்திய மாநிலங்களிலும், அண்டை நாடான வங்காளதேசத்திலும் தென்படுகின்றன. இவை பொதுவாக புதர்க்காடுகள், இலையுதிர் காடுகளிலும், அதனை அடுத்த தோட்டங்களிலும், ஊர்ப்புறங்களிலும் தென்படுகின்றன. நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மஞ்சள் விசிறிவாலி இமயமலை அடிவாரக்காடுகளிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், வங்காளதேசத்திலும் மட்டுமே தென்படும்.

Fantails_700

Image Courtesy: Oriental Bird Images

நான் இருந்தது உத்ராஞ்சல் மாநிலத்தின், ஜிம் கார்பெர்ட் புலிகள் காப்பகத்தினை ஒட்டிய சால் மரங்கள் நிறைந்த வனப்பகுதியில். விசிறிவாலிகளைப் பார்ப்பவர்கள் அவை சுறுசுறுப்பாக சிறகடித்துப் பறக்கும் விதத்திலும், தங்களது வால் சிறகுகளை அவ்வப்போது விரித்து பக்கவாட்டில் ஆட்டி ஆட்டி நடனமாடுவதைப்போல் அங்குமிங்கும் துள்ளித் திரிவதையும் கண்டு அதிசயித்துப் போவார்கள். இது பார்ப்பவரின் மனதை உடனே கொள்ளை கொள்ளும் அழகான பறவையினம். நான் முதன்முதலில் பார்த்த விசிறிவாலி வெண்புருவ விசிறிவாலி. 1998ம் ஆண்டு ஜவ்வாது மலைத்தொடரில் உள்ள காவலூர் எனும் ஊரினருகிலிருக்கும் வனப்பகுதியில் இப்பறவையைக் கண்டுகளித்தது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது. ஏனைய இரண்டு விசிறிவாலிகளையும் ஆந்திராவிலும், இந்தியாவின் வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும் கண்டிருந்தாலும், மஞ்சள் விசிறிவாலியை இங்குதான் முதலில் பார்த்தேன். இந்தியாவில் தென்படும் முன்று வகை விசிறிவாலிகளின் இறக்கையும் உடலும் கருப்பும், வெள்ளையுமாக இருக்கும் ஆனால் மஞ்சள் விசிறிவாலியின் இறக்கை, வால், உடலின் மேல் பகுதி யாவும் பழுப்பு நிறமாகவும், உடலின் கீழ்பகுதியும், புருவமும் மஞ்சள் நிறமாகவும் இருக்கும். மற்ற எல்லா விசிறிவாலிகளைக்காட்டிலும் இது சற்று உருவில் சிறியதாகவும் இருக்கும். அலகில் இருந்து கண்களின் பின்னோக்கி இருக்கும் சிறகுகள் கருப்பாக இருப்பதால் இது கருப்பு கண்ணாடி அணிந்திருப்பதுபோன்ற தோற்றமளிக்கும்.

அது காலை நேரம். சூரிய ஒளி மெல்ல மேலேறிக் கொண்டிருந்தது. எனினும் குளிராகத்தான் இருந்தது. சால் மர இலைகளிலிருந்து இரவில் பெய்த பனித்துளிகள் சூரிய வெப்பத்தில் மெல்ல உருகித் திரண்டு, கீழே ஒவ்வொன்றாக மெல்லச் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. மரத்தின் மேலிருந்த இலைகளிலிருந்து கீழ் கிளைகளில் உள்ள இலைகளில் “டப்” என்ற ஒலியுடன் விழுந்து தெரித்துக்கொண்டிருந்தது. இந்தக் கிளைகளுக்கு இடையில் தான் அந்த மஞ்சள் விசிறிவாலியைக் கண்டேன். மரக்கிளைகளில் பறந்தும், தாவிக்கொண்டுமிருந்த அந்த மஞ்சள் விசிறிவாலி இலைகளுக்கிடையே உள்ள இடைவெளியினூடாக, மேலிருந்து வந்த சூரிய ஒளி விழுந்த ஓர் இடத்தில் வந்தமர்ந்தது. நான் அதை பார்த்துக்கொண்டு மட்டும் இருக்கவில்லை. அதை எனது காமிராவில் படமெடுக்கவும் முயன்று கொண்டிருந்தேன்.

மரங்கள் அடர்ந்த காட்டுக்குள் படமெடுப்போருக்கு சூரிய ஒளி அமைவது என்பது அவ்வளவு சுலபமானது அல்ல. நவீன டிஜிட்டல் SLR காமிராக்களில் ஒளி குறைவான இடங்களிலும் கூட ISO வை அதிகப்படுத்தி நல்ல படங்கள் எடுக்கக்கூடிய வசதிகள் இருக்கும். எனினும் இயற்கையான சூரிய ஒளியில் எடுக்கப்படும் படத்தின் அழகே தனிதான். ஓரிடத்தில் நிலையாக இல்லாமல், கண் மூடித்திறக்கும் நேரத்தில் அங்குமிங்கும் பறந்து கொண்டிருக்கும் பறவைகளைப் படமெடுப்பதென்பது எளிதான காரியமல்ல. அவற்றை இருநோக்கி வழியாக கண்ணெடுக்காமல் தொடர்ந்து பார்ப்பதென்பதே கடினமான செயல். இந்நிலையில் அவற்றை படமெடுக்க இன்னும் அதிகம் உழைக்கவேண்டும். நல்ல படம் அமைய அதிர்ஷ்டமும் இருக்கவேண்டும்.

முதலில் அப்பறவையை பார்த்து அது துள்ளித்திரிவதை ரசித்தபடியேதான் இருந்தேன். பின்புதான் அதை படமெடுக்க முயற்சிக்கலாமே என்ற ஆசை துளிர்விட்டது. அதுவும் ஓரளவிற்கு நான் வைத்திருந்த காமிராவிற்கு எட்டுமளவிற்கு அருகில் இருந்த தாழ்ந்த மரக்கிளையில் வந்தமர்ந்த போது எனது காமிராவை தயார்படுத்தினேன். ஒரு கண்ணை மூடி மறு கண்ணால் காமிராவிலுள்ள கண்ணோக்கி வழியாக அப்பறவையை தொடரலானேன். ஓரிரு படங்களை எடுத்தாலும் அப்படி ஒன்றும் தெளிவாக இல்லை. அப்பறவையின் மேல் லென்சை குவியப்படுத்தும் முன்பே பறந்து விடும். கலங்கலான பறவையின் படமே மிஞ்சும். அல்லது படமெடுக்கும் பொத்தானை அழுத்தியவுடன் பறவை பறந்து போய் படத்தில் அது அமர்ந்திருந்த கிளை மட்டுமே இருக்கும். சிறிது நேரம் அப்பறவை என்னை அங்குமிங்கும் அலைக்கழித்தது. முயற்சியைக் கைவிட்டு விடலாம் என்று கூட தோன்றியது. அந்நிலையில் தான் சூரிய ஒளி இருந்த இடத்திற்கு அப்பறவை வந்தமர்ந்தது. அதன் மஞ்சள் நிற உடலில் இளங்காலை வெயில் பட்டு பொன் நிறத்தில் மின்னியது. எப்போதும் செய்வதுபோல் வால் இறக்கைகளை விசிறி போல் விரித்து கால்களை மாற்றி மாற்றி வைத்து அங்குமிங்கும் துள்ளியது. அதைச் சுற்றிலும் உள்ள பூச்சிகளைக் காண்பதற்காகவும், பிடித்துண்பதற்கு ஆயத்தமாவதற்குமே அப்படிச் செய்கிறது என்றாலும் அப்படிச் செய்வது அது நடனமாடுவது போலவே தோன்றியது.

சூரிய ஒளி என் தலைக்குப் பின்னாலிருந்து வீசியதால் அங்கு பறந்து கொண்டிருந்த சிறிய பூச்சிகளின் மேல் பட்டுத் தெரித்து மின்னியது. இவற்றை அந்த மஞ்சள் விசிறி வாலி பார்த்திருக்க வேண்டும். நான் நின்ற இடத்திலிருந்து சுமார் 5 அடி தூரத்திற்கு அருகில் இறக்கைகள் படபடக்க பறந்து வந்து அங்கு பறந்து கொண்டிருந்த இரண்டு சிறிய பூச்சிகளை ஒரே வீச்சில் (பறப்பில்)(பாய்ச்சலில்) பிடித்து மீண்டும் கிளைக்குத் திரும்பியது. கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் என் கண் முன்னே ஒரு மத்தாப்பு மின்னி மறைந்தது போலிருந்தது. காற்றில் நடனமாடி என்னை வாய்பிளந்து நிற்கச் செய்த அப்பறவை வெளிச்சம் மிகுந்த இடத்திற்கு சென்று அமர்ந்தது. வாய்ப்பை நழுவ விடாமல் உடனே காமிராவைத் திருப்பி படமெடுக்க ஆரம்பித்தேன்.

காமிராத்திரையில் எடுக்கப்பட்ட படங்களைப் பார்த்தபோது ஒரே ஒரு படம் என் மனதைக் கவர்ந்தது. அந்தக் காலை வேளை சூரிய ஒளியில் நனைந்து, இறக்கைகளை அகல விரித்து, வால் இறகுகள் விசிறி போல் விரிந்து பின்னழகைக் காட்டிக்கொண்டு இருந்தது அப்பறவை. அப்படி ஒன்றும் பெரிய அழகான படம் இல்லையென்றாலும், விசிறிவாலியின் பண்பைக் காட்டும் விதத்தில் இருந்ததால், அந்தப் படம் எனது மனதிற்கு நிம்மதி அளித்தது. விசிறிவாலிகளைப் பற்றி பக்கம் பக்கமாக எழுதினாலும், பல மணிநேரம் பேசினாலும் அவற்றை நேரில், இயற்கையான சூழலில் பார்ப்பது போல் ஆகாது. அதைப் பார்ப்பவர்கள் நிச்சயமாக அந்த ஒரு கணத்தை தம் வாழ்வில் என்றுமே மறக்க மாட்டார்கள்.

_JEG0551_700

_JEG0550_700

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 19th August 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF ஐ இங்கே பெறலாம்.

Advertisements

Written by P Jeganathan

August 20, 2014 at 2:21 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: