UYIRI

Nature writing in Tamil

தலைதெறிக்க ஓடியது சிறுத்தை!

with one comment

நாங்கள் நால்வர். ஆனைமலை புலிகள் காப்பகத்தின் மழைக்காட்டுப் பகுதியில் கானுலா சென்று திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். அதுவரை வானை மூடிக்கொண்டிருந்த மழை மேகங்கள் விலகி வெயில் அடிக்க ஆரம்பித்தது. அது வரை பெய்த மழையால் மரங்களிலிருந்து நீர் சொட்டிக் கொண்டேயிருந்தது. பறவைகளின் பாடல்கள் வழியெங்கும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்த அழகிய மழைக்காட்டின் நெடிந்துயர்ந்த மரங்களையும், அவற்றின் தண்டிலும், கிளைகளிலும் படர்திருக்கும் பல வித பச்சை நிற பாசிகளையும், சிறு செடிகளையும், தரையில் வளர்ந்திருக்கும் பல வண்ண மலர்ச் செடிகளையும், காட்டின் திறப்பில் எதிரே தெரிந்த, மேகக்கூட்டங்கள் தழுவிய உயர்ந்த மலைச்சிகரங்களையும், காட்டுயிர்களையும் கண்டுகளித்த நிம்மதியில், களைப்பு தெரியாமல் (அவ்வப்போது அட்டைகளை கால்களிலிருந்து பிய்த்து எடுத்து தூர எறிந்து கொண்டே) நடந்தோம்.

வளைந்து நெளிந்து செல்லும் மழைக்காட்டின் பாதையில் பேசாமல் மெதுவாக நடந்து கொண்டிருந்தோம். மாலை 5 மணி. முன்னே சென்று கொண்டிருந்தவர் சட்டென எங்களை கையைக் காட்டி நிறுத்தினார். எங்கள் முன்னே காட்டுத்தடத்தின் ஓரத்தில் சுமார் 30 மீ தூரத்தில் ஒரு சிறுத்தை அமர்ந்திருந்தது. ஆமாம் சிறுத்தை. மகிழ்ச்சி தாளவில்லை எங்களுக்கு. உடனடியாக தடத்தைவிட்டு ஓரமாக ஒதுங்கி நின்று கொண்டோம். எங்களது கண்களாலும், சைகைகளாலும் பேசிக்கொண்டோம்.

அச்சிறுத்தை அமர்ந்திருந்த இடம் மரங்களில்லா ஒரு திறந்த வெளி. காட்டுத்தடத்தின் ஓரத்தில் அமர்ந்து கீழேயிருந்த பள்ளத்தாக்கை நோக்கி பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. அமர்ந்திருந்தது என்று சொல்வதைவிட கிட்டத்தட்ட படுத்திருந்து, தலையை மட்டும் உயர்த்திப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது என்று தான் சொல்ல வேண்டும். என்ன ஒரு அழகு. காட்டில் எத்தனை வகை உயிரினங்களைக் கண்டாலும் ஒரே ஒரு சிறுத்தையை பார்ப்பதற்கு ஈடு இணையே கிடையாது. இயற்கை ஆர்வலர்களுக்கு இது புரியும்.

_JEG2374_700

சிறுத்தைக்கென்று ஒரு வசீகரம் உண்டு. அதைக் காணும் போது இனம் புரியாத ஒரு உணர்வு நமக்கு ஏற்படும். அது நிச்சயமாக பயம் கிடையாது. சொல்லப்போனால் இயற்கை ஆர்வலர்கள் என்று இல்லை, மனிதர்கள் அனைவருக்கும் சிறுத்தையை இயற்கைச் சூழலில் பார்க்க ஆர்வம் இருக்கும். இதை நான் பலரும் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். சிறுத்தையைப் பார்த்து பயம் கொள்பவர்கள் அதைப் பற்றி அறியாதவர்களே. அப்படிப்பட்டவர்கள் முதன் முதலில் சிறுத்தையைப் பார்க்கும்போது ஒரு வித அச்சம் ஏற்படுவது இயல்புதான். ஆனால் சிறுத்தையின் குணாதிசியத்தைப் பற்றி அறிந்து கொண்டால், அதை ஒரு முறை பார்த்தவுடன் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க வேண்டும் எனும் எண்ணம் நிச்சயமாகத் தோன்றும். அந்த ஈர்ப்பு சக்தி சிறுத்தைக்கு உண்டு.

வால்பாறையில் பல வேளைகளில் சிறுத்தையை கூண்டு வைத்துப் பிடிக்கும் ஒரு தவறான பழக்கம் உண்டு. அப்போது கூண்டில் அடைபட்ட அந்த சிறுத்தையைப் பார்க்க வரும் கூட்டத்தை நீங்கள் பார்க்கவேண்டும். ஒரு சினிமா ஸ்டாருக்குக் கூட அவ்விதமான கூட்டம் கூடாது. என்னதான் இவ்வூர்க்காரர்கள் பலர் சிறுத்தையை நினைத்து பயந்தாலும், அதைப் பார்க்க வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தில் கூண்டில் அடைபட்ட, மன உளைச்சலில் இருக்கும் ஒரு பரிதாபமான உயிரைக் காண வருவார்கள். பெண்களும், ஆண்களும், வயதானோரும், இளைஞர்களும், சிறுமியரும், சிறுவர்களும் அலையெனத் திரண்டு வருவார்கள். அப்போதெல்லாம் எனக்குத் தோன்றும், இவர்களுக்கு மட்டும் சிறுத்தையப் பற்றி தெரிந்திருந்தால் இப்படி கூட்டமாக வேடிக்கை பார்க்க வந்திருக்க மாட்டார்கள். சிறுத்தையை இயற்கையான சூழலில் பார்ப்பதையே அவர்கள் விரும்பியிருப்பார்கள். சிறுத்தையைப் பற்றி அறிந்திருந்தால் சுதந்திரமாகச் சுற்றும் சிறுத்தையைக் கண்டு பயப்படாமல், அதைப் பார்ப்பதை ஒரு பாக்கியமாக நினைத்திருப்பார்கள். அக்கணம் ஒரு சுவைமிக்க, மயிர்கூச்செறிய வைக்கும், வாழ்வில் மறக்க முடியாத தருணமாக இருந்திருக்கும்.

கூண்டிலிருக்கும் சிறுத்தையைக் காணக் கூடியிருக்கும் வால்பாறை பொதுமக்கள். படம்: கணேஷ் ரகுநாதன்.

கூண்டிலிருக்கும் சிறுத்தையைக் காணக் கூடியிருக்கும் வால்பாறை பொதுமக்கள். படம்: கணேஷ் ரகுநாதன்.

கூண்டில் பிடிக்கப்பட்ட சிறுத்தை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகியிருக்கும். அப்போது அதனருகில் சென்று பார்ப்பது அதன் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கும்.   படம்: கணேஷ் ரகுநாதன்.

கூண்டில் பிடிக்கப்பட்ட சிறுத்தை மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகியிருக்கும். அப்போது அதனருகில் சென்று பார்ப்பது அதன் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கும். படம்: கணேஷ் ரகுநாதன்.

அன்மையில் வண்டலூர் பகுதியில் சிறுத்தை நடமாட்டம் இருப்பதாக சந்தேகித்து அதை கூண்டு வைத்துப் பிடிக்க ஏற்பாடுகள் நடந்தன (1) (2) (3). சென்ற ஆண்டு பெரம்பலூர் பகுதியில் வனப்பகுதியில் அருகாமையில் இருக்கும் ஒரு கிராமத்தில் சிறுத்தையைப் கண்டதாலேயே அதை கூண்டு வைத்து பிடிக்கப்பட்டது (4). சிறுத்தையைப் பற்றி அறிந்திருந்தால் அவர்களில் சிலர் அதைக் கூண்டு வைத்து பிடிக்கச் சொல்லி அதிகாரிகளை நிர்பந்தப் படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள். எவரையும் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் அவர்களின் குணங்களை மதிப்பிடுவது தவறு. அது சிறுத்தையின் விஷயத்திலும் பொருந்தும். சிறுத்தையை ஊருக்குள் பார்ப்பதாலேயே (குறிப்பாக வனப்பகுதியை அடுத்துள்ள பகுதிகளில்) அதை கூண்டு வைத்துப் பிடிப்பது தவறு. உண்மையில் சிறுத்தைகள் கூச்ச சுபாவமுள்ள உயிரினங்கள். மனிதர்கள் உள்ள பகுதிகளில் உலாவுவதை அவை பெரும்பாலும் தவிர்க்கின்றன. மனிதர்களுக்கு ஊறுவிளைவிப்பவை எனக்கருதப்படும் சிறுத்தைகளை பொறிவைத்துப் பிடித்து வேறு இடங்களில் சென்று விடுவிப்பதால் பிரச்சனை தீர்ந்துவிடாது. மாறாக இது பிரச்சனையை மேலும் அதிகரிக்கும்.

ஒரிடத்திலிருந்து சிறுத்தையை பிடித்துவிட்டால், அச்சிறுத்தை உலவிவந்த இடத்தை வேறொரு சிறுத்தை ஆக்கிரமித்துக்கொள்ளும். தாய் சிறுத்தையானது அதன் குட்டிகளுக்கு குறைந்தது 2-3 ஆண்டுகள் கூட இருந்து அவற்றிற்கு இரையை வேட்டையாடவும், மனிதர்களிடமிருந்து விலகிச் செல்லவும் கற்றுக்கொடுக்கும். ஒரு வேளை தாய் சிறுத்தையை கூண்டு வைத்து பிடித்தால் அதன் சிறுத்தைக் குட்டிகள் தாயின் மேற்பார்வையின்றி சுதந்திரமாகச் சுற்றித்திரிந்து எதிர்பாராவிதமாக மனிதர்களுக்கு தேவையில்லாமல் தொந்தரவு கொடுக்கக்கூடும். ஆகவே ஒரிடத்தில் சிறுத்தைகள் நடமாடுவதைக் கண்டால் அதை அப்படியே தொந்தரவு செய்யாமல் விட்டுவிடுவது நல்லது. நாம் அவற்றை தொந்தரவு செய்தால் ஒழிய அவை நம்மை அநாவசியமாகத் தாக்கவருவதில்லை என்பதை உணர்ந்து நடக்க வேண்டும்.

நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுத்தைக்கு வருவொம். அதைக் கண்ட மகிழ்ச்சியில் ஓரிரு கணங்கள் திளைத்த பின் உடனடியாக எனது காமிராவை எடுத்து அதைப் படமெடுக்க ஆரம்பித்தேன். என்ன ஒரு அழகு. அந்த மாலை வேளையில் வீசிய சூரியக்கதிர்கள் அதன் உடலில் தெரித்து, பொன்னிற மேனியை ஜொலிக்கச் செய்தது.

_JEG2380_700

அவ்வேளையில் நாங்கள் நின்று கொண்டிருந்த பகுதியில் இருந்த மரத்தின் மேலே ஒரு நீலகிரி கருமந்தி தாவிக் குதித்து விக்குவது போன்ற உரத்த குரலெழுப்பியது. சிறுத்தையைக் கண்டு எழுப்பும் எச்சரிக்கைக் ஒலி அது. மெதுவாகத் திரும்பிய சிறுத்தை எங்களைக் கண்டது. கொடிய மிருகங்கள் வெகு அருகில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் பார்த்தவுடன் அதன் கண்களில் குழப்பம், பயம், மிரட்சி.

_JEG2388_700

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் திரும்பிப் பார்க்காமல் காட்டுக்குள் ஓடியது அந்தச் சிறுத்தை. ஆம், எங்களைக் கண்டு தலைதெறிக்க ஓடியது அந்தச் சிறுத்தை!

_JEG2389_700

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 26th August 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF  ஐ இங்கே பெறலாம்.

Advertisements

Written by P Jeganathan

August 31, 2014 at 3:36 pm

One Response

Subscribe to comments with RSS.

  1. //கொடிய மிருகங்கள் வெகு அருகில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் பார்த்தவுடன் அதன் கண்களில் குழப்பம், பயம், மிரட்சி.//

    சரியான, தேர்ந்த வார்த்தைப்ம் பிரயோகம். நம் மனதில் ஆழமாகப் படிந்திருக்கும் வழக்கமான சொல்லரசியலுக்கு மாற்றான முயற்சி. நன்றி.

    தங்கமணி

    September 2, 2014 at 10:56 am


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: