UYIRI

Nature writing in Tamil

Archive for September 2014

உண்டி கொடுத்தோம், உயிர் கொடுத்தோமா?

leave a comment »

காரில் பயணம் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை அல்லது தமிழகத்தின் ஏதோ ஒரு காட்டுப் பாதையில் கார் வளைந்து நெளிந்து சென்றுகொண்டிருக்கிறது. மரத்தின் மேலும், சாலையின் ஓரத்திலும் நின்று கொண்டிருக்கும் குரங்குக் கூட்டம் சட்டென்று நம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. மரத்தில் இருக்கும் பூக்களையும், கனிகளையும் அவை அமைதியாகத் தின்று கொண்டிருக்கின்றன. அதை கண்டதும் நம்மையும் அறியாமல் முகத்தில் புன்னகை படர்கிறது.

_JEG2137_700

சட்டென்று காரை நிறுத்தி கையில் இருக்கும் பிஸ்கட் பாக்கெட்டைப் பிரித்து, குரங்குக் கூட்டத்தை நோக்கி வீசி எறிகிறோம். அதுவரை மரத்தில் இருந்த பூக்களையும், கனிகளையும், பூச்சிகளையும் அமைதியாகச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த குரங்குகள், விட்டெறியப்பட்ட பிஸ்கெட்டுகளை எடுத்துத் தின்ன ஆரம்பிக்கின்றன.

Photo: M.D.Madhusudan

Photo: M.D.Madhusudan

பிஸ்கெட்டை எடுத்துத் தின்பதில் அவற்றுக்கிடையே போட்டி ஏற்பட்டு, கோபத்தில் ஒன்றையொன்று கடித்துத் துரத்துகின்றன. அந்த இடத்தின் அமைதியும், மரத்தில் இயற்கையான உணவைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த போது அக்குரங்கு கூட்டத்தினிடையே நிலவிய அமைதியும் ஒரே நேரத்தில் குலைந்து போகின்றன. அவை அடித்துக்கொள்வதைப் பார்த்து நம் மனதில் குதூகலம். மற்றொருபுறம் பல குரங்குகளின் பசியைப் போக்கிய நிம்மதியுடன், அந்த இடத்தைவிட்டு அகல்கிறோம்.

_JEG7404_12X10_700

நேர் முரண்கள்

போகும் வழியில் சாலையோரத்தில் “குரங்குகளுக்கு உணவு தர வேண்டாம்” எனக் கொட்டை எழுத்தில் வனத்துறை ஒரு போர்டை வைத்திருக்கிறது. அதை நாம் கவனிக்கவில்லை. உடன் வந்தவர் அதைப் பார்க்கிறார். ஆனால் அவருக்கு அது புரியவில்லை, ஏன் இப்படிச் சம்பந்தமில்லாமல் அறிவித்திருக்கிறார்கள் என்று.

_JEG3269_700

நாம் இதுவரை உணராத விஷயம் ஒன்று இருக்கிறது. அவ்வப்போது சாலையில் வேகமாகச் சீறிச்செல்லும் வாகனங்களின் சக்கரங்களில் அரைபட்டு இதே குரங்குக் கூட்டத்தின் சில உறுப்பினர்கள் செத்து போனதும், நம்மைப் போன்ற மனிதர்களால்தான். இப்படி அந்தக் குரங்குகளின் இயல்பு வாழ்க்கை பல வகைகளில், மனிதர்களால் சீர்குலைக்கப்படுகிறது.

குழப்பமும் நோய்களும்

மற்றொரு புறம் குரங்குகளுக்கு உணவளிப்பது அவற்றின் உடல்நிலையைப் பாதிக்கும், அவற்றின் குடும்பத்தினுள் (குரங்குகள் கூட்டமாக, அதாவது குடும்பமாக வாழும் தன்மை கொண்டவை) குழப்பத்தையும், சண்டையையும் விளைவிக்கும். அவற்றின் சமூக வாழ்வு பாதிக்கப்படும். நாம் கொடுக்கும் உணவால் அவற்றுக்குப் பல நோய்கள் வரலாம். இயற்கையான சூழலில், இயற்கையான உணவைச் சாப்பிடுவதே குரங்குகளுக்கு நல்லது, அதைப் பார்த்து மகிழும் நமக்கும் நல்லது. குரங்குகளுக்கு உணவளிப்பதாலும், தின்பண்டங்களைக் கண்ட இடத்தில் வீசி எறிவதாலும், மூடி வைக்கப்படாத குப்பைத் தொட்டிகளாலும் தான் குரங்குகளால் நமக்குத் தொந்தரவு ஏற்படுகிறது.

யார் மீது தவறு?

_JEG3274_12X10_700

குரங்குகளுக்கு ஒரு முறை நாம் சாப்பிடும் உணவைக் கொடுத்துப் பழகிவிட்டால், பல்வேறு சுவையூட்டிகள் சேர்க்கப்பட்ட அதே வகை உணவையே அவை மீண்டும் உண்ண விரும்புகின்றன. இதனால் காட்டுக்குள் சென்று உணவு தேடாமல் மனிதர்கள் வாழும் பகுதிகளிலும், சுற்றுலாப் பயணிகள் அதிகம் வரும் இடங்களிலுமே தங்கிவிடுகின்றன. ஊருக்குள் புகுந்து கோயில்களிலும், வீட்டிலும், கடைகளிலும் உள்ள தின்பண்டங்களை நமக்குத் தெரியாமலோ, நம் கைகளிலிருந்து பிடுங்கியோ எடுத்துச் செல்கின்றன. தெரிந்தோ, தெரியாமலோ நாம் செய்த தவறுகளால் குரங்குகளும் பாதிக்கப்பட்டு, சுற்றுலாத் தலங்களிலும் ஊருக்குள்ளும் நமக்குத் தொந்தரவு ஏற்படுத்தும் உயிரினங்களாக மாறுகின்றன. இப்படித் தொந்தரவு தரும் குரங்குகள் உருவாகக் காரணமாக இருப்பதே நாம்தான். ஆனால், தொந்தரவு அதிகரிக்க ஆரம்பித்தவுடன், அவற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் பணியில் இறங்குகிறோம்.

கட்டுப்படுத்த வேண்டியது குரங்குகளை அல்ல, குரங்குகளுக்கு நன்மை செய்கிறோம் என்று தவறாக நம்பி அவற்றுக்கு உணவளிப்பவர்களையும், பொறுப்பற்ற சில சுற்றுலாப் பயணிகளின் நடவடிக்கைகளையும்தான்.

என்ன பிரச்சினை?

சில இடங்களில் தொந்தரவு செய்வதாகக் கருதப்படும் குரங்குக் கூட்டங்களைப் பிடித்து வேறு இடங்களுக்குச் சென்று விட்டுவிடும் பழக்கம், நம் நாட்டில் இருந்து வருகிறது. இதனால் பிரச்சினை தீர்வதில்லை. கொண்டு சென்று விடப்பட்ட புதிய இடத்துக்கு அருகிலுள்ள மனிதக் குடியிருப்புகளுக்கு மீண்டும் வந்து, அவை தொந்தரவு தரும். இதில் பிரச்சினைக்குக் காரணமாக இருக்கும் விஷயத்துக்கு முடிவு கட்டாமல், பிரச்சினையை ஓரிடத்திலிருந்து வேறோர் இடத்துக்கு மாற்ற மட்டுமே செய்கிறோம்.

இடமாற்றம் செய்வதற்காகக் குரங்குகளைப் பிடிக்கும்போது பலத்த காயம் ஏற்படவும், சில இறந்துபோகவும் நேரிடுகின்றது. ஒரு குரங்குக் கூட்டத்தை ஓரிடத்திலிருந்து பிடித்துச் சென்றுவிட்டால் அவை இருந்த இடத்தில், வேறோர் குரங்குக் கூட்டம், இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளும். நகரத்தில் வெகுநாட்களாக வாழ்ந்து வரும் குரங்குக் கூட்டத்தைப் பிடித்து அருகிலுள்ள காட்டு பகுதியில் விடுவதால், அந்தக் குரங்குக் கூட்டத்தில் உள்ள நோய்கள் காட்டில் உள்ள உயிரினங்களுக்கும் பரவும் ஆபத்து உள்ளது. மேலும், காட்டுப்பகுதியில் ஏற்கெனவே வசித்துவரும் குரங்குகளுடன் இடத்தைப் பெறுவதற்காகச் சண்டை ஏற்பட்டுப் பல உயிரிழக்கவும் நேர்கிறது.

_JEG5090_700

சாலை விபத்தில் காலையும் கையும் இழந்த ஒரு நாட்டுக் குரங்கு (Bonnet Macaque)

உணவளிக்காமல் இருப்பதே தீர்வு

நகரத்தில் வாழும் பெண் குரங்குகளுக்குக் கருத்தடை அறுவைசிகிச்சை செய்து அவற்றின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுக்குள் வைக்கும் முயற்சிகள் சில இடங்களில் நடந்துள்ளன. ஆனால் அதைச் செய்வதற்கு அதிகச் செலவும், தகுந்த பயிற்சி பெற்ற நிபுணர்களும் அவசியம். என்றாலும்கூட, இது நீண்ட காலத் தீர்வாகாது.

உங்களுக்குக் குரங்குகளைப் பார்க்கப் பிடிக்கும் என்றால், அவற்றைப் பார்த்து ரசியுங்கள். அவற்றுக்கு உணவளிக்க வேண்டாம். ஒருவேளை யாரேனும் அப்படி உணவளிப்பதைப் பார்த்தாலும் அதனால் ஏற்படும் தீமைகளை அவர்களிடம் பொறுமையாக எடுத்துச் சொல்லுங்கள். குரங்குகளைப் பொறுத்தவரை உண்டி கொடுப்பது, அவற்றுக்கு உயிர் கொடுப்பது ஆகாது.

*********

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 16th September 2014 அன்று வெளியான கட்டுரை. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF  ஐ இங்கே பெறலாம்.

Advertisements

Written by P Jeganathan

September 17, 2014 at 5:13 pm

அண்டங்காக்கையும் தவளைக்குஞ்சும்

leave a comment »

ஜூலை மாதம். ஒரு மழைக்கால மதிய வேளை. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் உயரமான மலைப்பகுதி. இலேசான தூரல். நான் நின்று கொண்டிருந்த பாறை மழையில் நனைந்து, அடர்ந்த மேகத்தைக் கிழித்துக் கீழிறங்கிய இலேசான சூரிய ஒளிபட்டு பளபளத்தது. அந்தப் பாறை செங்குத்தாகக் கீழிறங்கியது. பள்ளத்தாக்கில் பல வித பச்சை நிறத்தில் மழைக்காட்டின் கூரை. மெல்ல வீசிய குளிர் காற்று மழைச்சாரலை  தள்ளிக்கொண்டே இருந்தது. திடீரென மேகங்கள் விலகி, வானம் முற்றிலுமாக வெளுத்தது. மறைந்திருந்த சூரியன் வெளியே வந்து சுள்ளெனச் சுட்டது. தூரத்தில் மலை முகடுகளுக்கிடையே வெள்ளைவெளேரென அருவி கொட்டியது தெளிவாகத் தெரிந்தது. இது ஓரிரு நிமிடங்கள் தான். எங்கிருந்தோ வந்த  வெண்மேகங்கள் அந்தப் பள்ளத்தாக்கு முழுவதையும் நிரப்பின. எதிரே என்ன இருக்கிறதென்பதே தெரியாமல் போனது.

_JEG3221_a

தூரத்தில் ஏதோ ஒரு பறவை வெண்மேகங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு பறந்து வந்தது. அது அண்டங்காக்கை. வெள்ளைப் பின்னனியில் கருப்பு நிற காகத்தை எளிதில் இனங்காண முடிந்தது. கண்ணெதிரே இருந்த பாறையின் கீழே இறங்கியது. மெல்ல மேலேறி நடந்து வந்தபோது முதலில் தலை மட்டும் தெரிந்தது. மேகங்கள் இலேசாக விலக ஆரம்பித்தன. காகம் மெல்ல பாறைக்கு மேலே வந்து நின்றது. பிறகு பள்ளத்தாக்கை நோக்கித் திரும்பி நின்று கா…கா… எனக் கரைந்தது. மெல்லிய மேகங்களால் திரையிடப்பட்ட பச்சைநிற மழைக் காட்டுக் கூரையின் பின்னனியில், இலேசான மழைத் தூரலில், அந்த கரிய அண்டங்காக்கையைப் பார்க்க மிக அழகாக இருந்தது. மழையில் நனைந்து கொண்டே கரைந்த அந்த காகத்தைப் பார்த்ததும் சிறு வயதில் காகத்தைப் பற்றி சொல்லி விளையாடும் விடுகதையொன்று நினைவுக்கு வந்தது. அது கரைந்த சற்று நிமிடத்திற்கெல்லாம் இன்னொரு அண்டங்காக்கையும் அங்கே வந்தமர்ந்தது.

_JEG3180_a_700

பாறையின் மேல் மெல்லிய படலமாக மழை நீர் தவழ்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பாசி படராத அந்தப் பாறையில் நீரோட்டம் இருப்பதே தெரியவில்லை. பாறையின் மேல் ஆங்காங்கே சிறு சிறு கற்கள் சிதறிக்கிடந்தன. கொஞ்சம் உற்று கவனித்த போது பாறையின் சில இடங்களில் அவ்வப்போது சிறிய அசைவுகள் ஏற்படுவதை காணமுடிந்தது. அவை தவளைக்குஞ்சுகள் (தலைப்பிரட்டை). அந்தப் பாறையின் மேல் வால் நீண்ட பல தவளைக் குஞ்சுகள் தென்பட்டன. அருகில் சென்று பார்த்த போது முட்டை வடிவ உடலும் அதன் கீழே பின்னங்கால்கள் இரண்டும், நீண்ட வாலும் தெரிந்தது. முனை கூரான வால், உடலின் நீளத்தை விட மூன்று மடங்கு நீண்டிருந்தது.  அவை அதிகம் நகர்வதில்லை. பாறையோடு பாறையாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. உருமறைத் தோற்றத்திற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு இந்த தவளைக்குஞ்சு.  தட்டையான உடலில், இரண்டு கண்கள் மட்டும் நீர் படலத்தின் மேலே துருத்திக் கொண்டிருந்தது. மொத்தத்தில் உருவில் பெரிய மனித விந்தணு போன்றதொரு வடிவம்.

_JEG2720_a

காகங்கள் இரண்டும் பாறையின் சமமான பகுதியில் தத்தித் தத்தி வந்தன. எதையோ தேடுவது போலிருந்தது. ஒரு காகம் அங்கிருந்த சிறிய சப்பட்டைக் கல்லை திருப்பியது. அக்கல்லின் ஓரமாக ஒதுங்கியிருந்த வால் நீண்ட அந்தத் தவளைக் குஞ்சை தனது கூரிய அலகால் கொத்தி எடுத்து விழுங்கியது. சுமார் கால் மணிநேரம் அவை மும்முரமாக தவளைக் குஞ்சை தேடி எடுத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தன. தேடுவதிலும் ஒரு நேர்த்தி இருந்தது. முதலில் அசையாமல் ஓரிடத்தில் இருந்தே நோட்டம் விட்டன. தவளைக் குஞ்சைக் கண்டால் அதனருகில் நடந்து சென்று தலையை ஒரு பக்கம் சாய்த்து தரையைப் பார்ப்பதும், பிறகு கொத்தித் தின்னுவதுமாக இருந்தன.

_JEG3198_a

சட்டென அதில் ஒரு காகம் பள்ளத்தாக்கை நோக்கிப் பறந்து சென்றது. சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு முதலில் வந்த காகமும் அதைத் தொடர்ந்தது. இறக்கையை அகல விரித்து மேலும் கீழும் அடித்தவண்ணம் பறந்து சென்றது. பள்ளத்தாக்கில் பறந்து சென்றதால் அதன் மேற்புறத் தோற்றத்தைக் காணமுடிந்தது. சற்றே மேல்நோக்கி வளைந்த அதன் முதன்மைச் சிறகுகள் நம் கை விரல்களைப் போன்ற தோற்றத்தைத் தந்தது. இது போன்ற அமைப்பை பொதுவாக கழுகு வகை பறவைகளில் காணலாம். திட்டுத் திட்டாக கலைந்து செல்லும் பால் போன்ற மேகத்தினூடே கம்பீரமாகப் பறந்து சென்றது. அண்டங்காக்கையினை பல முறை பார்த்திருந்தாலும் கானகத்தின் பின்னனியில், தவழும் மேகங்களுக்கிடையில் பறந்து சென்ற அந்த எழிலார்ந்த காட்சி அதன் அழகை மேலும் கூட்டியது.

_JEG3215_a

_JEG3224_a

*********

புத்திசாலிப் பறவைகள்

காகங்கள் புத்திக் கூர்மையுடைய பறவைகள். தமது இரையை, உணவைப் பெறுவதற்காகக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் (Tool using ability) திறன் வாய்ந்தவை. நாம் தெருவில் வீசியெறியும் மாமிசக் கழிவுகள், மீந்து போன உணவு முதல் பழங்கள், பூச்சிகள், தவளைகள், மற்றப் பறவைகளின் குஞ்சு, முட்டை எனப் பல வகையான உணவை உட்கொள்பவை.

இறந்து போன உயிரினங்களை உட்கொண்டு நமது சுற்றுப்புறத்தைச் சுத்தமாக வைத்துக்கொள்ள உதவுகின்றன. இதனாலேயே இவை இயற்கைத் துப்புரவாளர்களாக (Natural scavengers) கருதப்படுகின்றன. இந்தத் தகவமைப்பினாலேயே இவை மனித அடர்த்தி மிகுந்த நகரங்கள், காட்டுப் பகுதி எனப் பல இடங்களில் பரவிக் காணப்படுகின்றன.

நம்மில் கலந்தவை

காகங்கள் நம் வாழ்வோடும், பண்பாட்டோடும் கலந்த ஒரு பறவையினம். நம் வீட்டு வாசலில் காகம் கரைந்தால் விருந்தினர்கள் வருவார்கள் என்பது நம்பிக்கை. இதை “விருந்து வரக் கரைந்த காக்கை” எனும் குறுந்தொகை பாடலின் மூலமும் அறியலாம்.

இப்பாடலை இயற்றியது சங்க இலக்கியப் பெண்பாற் புலவர்களில் ஒருவரான காக்கை பாடினியார் நச்செள்ளையார். காகத்தைப் பற்றி பாடியதாலேயே அவர் இப்பெயரைப் பெற்றார். காகங்களை அழைத்து உணவிட்டு, பின் உணவருந்தும் பழக்கம் நம்மூரில் பலருக்கு உண்டு.

*********

காகங்கள் கோர்விடே (Corvidae Family) குடும்பத்தைச் சார்ந்தவை. இக்குடும்பத்தில் கோர்வஸ் பேரினத்தை (Corvus Genus) சேர்ந்த 12 வகை காகங்கள் இந்தியாவில் காணப்படுகின்றன. தமிழகத்தில் அண்டங்காக்கை (Large-billed Crow), காக்கை (House Crow) என இரண்டு வகைக் காகங்களைக் காணலாம்.

காகங்கள் இனத்தைச் சார்ந்த வால்காக்கையை (Rufous Treepie) மரங்கள் அடர்ந்த தமிழக நகர்ப்புறங்களிலும், ஊர்ப்புறங்களிலும், காட்டுப் பகுதிகளிலும் காணலாம்.

வெண் வால்காக்கை (White-bellied Treepie) மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பகுதிகளிலும், கிழக்கு மலைத் தொடரின் சில காட்டுப் பகுதிகளிலும் மட்டுமே தென்படும் ஓரிட வாழ்வி (Endemic species).

இமயமலைப் பகுதிகளில் தென்படும் காக்கை குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பறவைகள் சற்று வித்தியாசமான தோற்றம் கொண்டவை. Red-billed Chough எனும் செம்மூக்குக் காக்கையின் அலகும், காலும் சிவப்பு நிறத்திலிருக்கும், அல்பைன் காக்கையின் (Alpine or Yellow-billed Chough) அலகு மஞ்சள் நிறமாகவும், கால்கள் இளஞ்சிவப்பாகவும் இருக்கும்.

காகங்களை அவதானித்து அவற்றைப் பற்றிய பல சுவாரசியமான தகவல்களை 1905ல் டக்ளஸ் திவர் (Douglas Dewar) எனும் புகழ்பெற்ற பறவையியலாளர் ‘The Indian Crow’ என்ற நூலை எழுதியுள்ளார். இந்த நூலை இலவசமாகக் கீழ்க்கண்ட உரலியிருந்து பெறலாம்: <https://archive.org/details/indiancrowhisboo00dewa>

*********

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 9th September 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF  ஐ இங்கே பெறலாம்.

Written by P Jeganathan

September 15, 2014 at 4:40 pm

இலைவெட்டி மர்மம்

leave a comment »

DSC_4124_700சில ஆண்டுகளுக்கு முன் டாப் சிலிப் வனப்பகுதியில் நடந்து போய்க்கொண்டிருந்த போது தடத்தின் ஓரமாக ஒரு இஞ்சி வகைத் செடியின் இலை எனது கவனத்தை ஈர்த்தது. காரணம் அந்த இலையின் விளிம்பு. அரைவட்ட வடிவில் அதன் விளிம்பினை மிகவும் நேர்த்தியுடன் யாரோ வெட்டியிருந்தார்கள். நாம் நகவெட்டியை வைத்து நகத்தை வெட்டுவோமே அதுபோல. பார்க்க அழாகாக, அந்த இலையே புது வடிவில் இருந்தது. ஒரு வேளை ஏதாவது கம்பளிப்புழு அல்லது வண்ணத்துப்பூச்சியின் இளம் பருவப் புழுவாக இருக்குமா என்ற சந்தேகத்தில் இலையைத் திருப்பி அதன் அடிப்புறத்தைப் பார்த்தேன். எதுவும் தென்படவில்லை. இலைக்கு நேர் கீழே தரையப் பார்த்தேன். புழுக்களாக இருந்தால் அதன் எச்சத்துகள்கள் கீழே சிந்தியிருக்கும். அப்படி ஏதும் தென்படவில்லை. புரியாத புதிராக இருந்தது. ஆனால் இது ஒன்றும் புதிதல்ல. இயற்கையின் ரகசியங்கள் அவ்வளவு எளிதில் புரிந்து விடாது. சரி இருக்கட்டும் என ஆவனத்திற்காக ஒரு படம் எடுத்துக்கொண்டேன்.

இதைப் பார்த்து மூன்று ஆண்டுகள் கழிந்த்து கோவாவில் உள்ள ஒரு வனப்பகுதியில் ஒரு மாலை வேளையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். தடம் ஓரமாக இருந்த ஒரு செடியின் இலை மிக அழகாக வெட்டப்பட்டிருந்தது. இதற்கு முன் டாப் சிலிப் பகுதியில் வெட்டப்பட்ட இலையைப் போலவே. ஆச்சர்யத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போதே கரிய நிறத்திலிருந்த ஒரு பூச்சி ஒன்று பறந்து வந்தது. உற்று கவனித்த போது அது ஒரு தேனீ வகையினைச் சேர்ந்தது என்பது தெரிந்தது. நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போதே ஒரு சில வினாடிகளில்  இலையை தனது வாயுறுப்புகளால் “ப” வடிவில் வெட்டி எடுத்துக் கொண்டு பறந்து சென்றது. எனது முதல் சந்தேகம் தெளிவானது. இலை வெட்டுவது ஒரு தேனீ வகை. ஆனால் அது நாம் பொதுவாகக் காணும் தேனீக்களைப் போலல்லாமல் கொஞ்சம் கரிய நிறத்திலும், சற்று நீளமாகவும் இருந்தது. இது என்ன வகைத் தேனீ? ஏன் இலையை இப்படி வெட்டி எடுத்துச் செல்கிறது?

5_leaf cutting bees_700

வீடு திரும்பிய பின் சில நூல்களை புரட்டியதிலும், இணையத் தேடுதலிலும் அது ஒரு இலைவெட்டித் தேனீ என்பது புலனானது. அதைப் பற்றி மேலும் படித்ததில் பல வியக்க வைக்கும் உண்மைகள் தெரிந்தது. இவை Megachilidae குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை. இவ்வகைத் தேனீக்கள் கூட்டமாக சமூக வாழ்க்கையில் ஈடுபடுவதில்லை. தனித்தே வாழ்கின்றன. இலைகளை வெட்டுவதற்கென்றே அமைந்த வாயுறுப்புகளைக் (mandibles) கொண்டுள்ளன. இலைவெட்டித் தேனீக்கள் பலவித தாவரங்களின் மகரந்தச் சேர்க்கைக்குத் துணை போகின்றன. இவை தம் வயிற்றுப் புறத்திலுள்ள மெல்லிய தூவிகளில் மகரந்தத் தூகள்களை சேமித்து எடுத்துச் செல்லும். ஏனைய தேனீக்கள் தம் கால்களில் உள்ள மரகதக்கூடையில் எடுத்துச் செல்லும்.

சில வேளைகளில் நம் வீடுகளில் சாவித் தூவாரங்களிலும், மின்செருகி துவாரங்களிலும் (socket), சுவரில், மரச்சட்டங்களில் உள்ள சிறிய ஓட்டைகளிலும் இவ்வகைத் தேனீக்கள் கூடு கட்டியிருப்பதைக் காணலாம். இவற்றின் கூடு இலைகளால் ஆன பல அறைகளைக் கொண்டிருக்கும். இத்தேனீக்கள் ஈரமான களிமண், மரப்பிசின் போன்ற பொருட்களால் கூடுகட்டி, அவற்றில் வெட்டி எடுக்கப்பட்ட இலைகளை கொண்டு வந்து அவற்றை கூட்டின் வடிவத்திற்கு ஏற்ப சுருட்டி நுழைத்து வைக்கும். அந்த இலைக்குழியில் ஒரு முட்டையிடும். அம்முட்டை பொரிந்து வெளிவரும் தோற்றுவளரிக்கான உணவான பூந்தேனையும் (nectar) மகரந்தத்துகள்களையும் (pollen grains) கொண்டுவந்து சேர்க்கும். இவையெல்லாம் வைக்கப்பட்ட இலைக்குழியின் மேல் மேலும் ஒரு வெட்டிய இலையை வைத்து மூடி, அதிலும் ஒரு முட்டையும் அதற்கான உணவினையும் வைக்கும். இப்படி கூட்டின் நீளத்திற்கு ஏற்ப பல அறைகளை தயார் செய்யும். கடைசியில் மேலும் பல இலைகளை வெட்டி வந்து நுழைவாயிலில் தினித்து களிமண் அல்லது பிசினைக் கொண்டு அதன் மேல் பூசி கூட்டினை மழையும் ஏனைய பூச்சிகளும் புகாவண்ணம் அடைத்து விடும். இலையைத் தவிர மலரிதழ்கள், நார்கள் போன்றவற்றை வைத்தும் கூடு கட்டும். பெண் தேனீயே கூடு கட்டும் வேலையைச் செய்யும். தோற்றுவளரிகள் வளர்ந்து சரியான தருனத்தில் (அதாவது பல வித பூக்கள் பூக்கும் காலங்களில்) கூட்டை விட்டு வெளியேறும். முதிர்ந்த இலைவெட்டித்தேனீக்களின் ஆண்கள் கலவி முடிந்தபின் இறந்து போகும். ஆனால் பெண் தேனீ மேலும் சில வாரங்கள் உயிர் வாழ்ந்து தன் கூட்டினைக் கட்டும்.

Photo: Yeshwanth

Photo: Yeshwanth

முன்பு டாப் சிலிப்பில் நான் கண்ட அந்த இலையை, வெட்டியது இது போன்ற இலைவெட்டித் தேனியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அந்த இலையின் படத்தை யாராவது பூச்சியியளாளர்களிடம் காண்பித்திருந்தால் அதை வெட்டியது யாரென்பதைச் சொல்லியிருப்பார்கள். அந்த எண்ணம் அப்போது உதிக்கவில்லை. அப்படிக் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டிருந்தால் மீண்டும் பார்த்த போது உடனே அடையாளம் கண்டிருக்க முடியும். எனினும் எதிர்பாராவிதமாக நாமாகக் கண்டறிவதில் உள்ள மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு இணையே கிடையாது. இயற்கை நமக்கு அந்த வாய்ப்பை அளித்துக் கொண்டே இருக்கும். இந்த மனித குலம் இருக்கும் வரை. இந்த மனித குலம் இயற்கையான வாழிடங்களை விட்டு வைத்திருக்கும் வரை.

——

பலவித தாவரப்பயிர்களின் அயல் மகரந்தச்சேர்க்கைக்கு உதவும் பூச்சியினங்களில் இலைவெட்டித்தேனீகள் மிகவும் முக்கியமானவை. பூமியின் பல பகுதிகள் விவசாயம் செய்வதற்காக, இயற்கையான நிலப்பகுதி அனைத்தையும் அழித்து அல்லது மாற்றியமைத்து, பல வித பூச்சிக்கொல்லிகளை பயனபடுத்தியதன் விளைவாக பல வகையான அயல் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு உதவும் பூச்சியினங்கள் அழிந்தும், அருகியும் விருகின்றன. இதனால் பயிர்களின் உற்பத்தித் திறன் குறைந்தும், பல வித தாவர நோய்கள் பெருகின. இதைச் சமாளிக்க இயற்கை விவசாயம், வளங்குன்றா விவசாய முறைகளை பின்பற்றுதல், விளைநிலங்களின் அருகில் இயல் தாவரங்களை வளர்த்தல், சீரழிந்த இயற்கைப் பகுதிகளை மீளமைத்தல் முதலிய திட்டங்கள் உலக அளவில் செயல்படுத்தப்படுகிறது.  இதனால்  மண் வளம், பயிர் உற்பத்தி பெருக்கம் மட்டும் அல்லாமல் அயல் மகரந்தச்சேர்க்கைக்கு உதவும் தேனீக்கள், வண்ணத்துப்பூச்சிகள் இன்னும் பல பூச்சிவகைகளும் பெருகும். இவ்வகைப் பூச்சிகளை குறிப்பாக பலவகையான தேனீக்களை பண்ணைகளிலும், விவசாய நிலங்களின் அருகில் ஈர்க்க செயற்கையான கூடுகளும் வைக்கப்படுகின்றன. நீலகிரி பகுதியில் கீஸ்டோன் நிறுவன (Keystone Foundation) ஆராய்ச்சியாளர்கள் இவ்வகையான ஆலோசனைகளை அங்குள்ள விவசாயிகளுக்கு அளித்து வருகின்றனர்.

மேலும் விவரங்களுக்கு காண்க:

Creating Pollinator Habitats- by Robert Leo in NEWSLETTER of the NILGIRI NATURAL HISTORY SOCIETYISSUE 4.2 Dec 2013 . (6ம் பக்கம்).

——

தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் உயிர் மூச்சு பகுதியில் 2nd September 2014 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப் பதிப்பு. அக்கட்டுரையை இங்கே காணலாம். அதன் PDF  ஐ இங்கே பெறலாம்.

Written by P Jeganathan

September 8, 2014 at 10:00 am