UYIRI

Nature writing in Tamil

Archive for April 2020

பிள்ளைப் பருவத்துத் தாவரங்கள்

leave a comment »

சிறு குழந்தைகள் தாவரங்களை குறிப்பாக மரங்களை எந்தக் கண்ணோட்டத்தில் காண்பார்கள்? பெரியவர்கள் மரங்களைக் கண்டால் என்னவெல்லாம் நினைப்பார்கள் என நாம் ஓரளவிற்கு ஊகிக்கமுடியும். சிலர் மரத்தை தெய்வமாக வழிபடுவார்கள், சிலர் அதை பார்த்து ரசித்து போற்றிப் பாதுகாக்கப் பாடுபடுவார்கள், சிலருக்கு மரங்களை கண்டால் கார்டூன்களில் வருவதுபோல அவர்களது கண்களில் காசும் பணமும் ..டிங்… டிங்… என வந்து போகும், சிலருக்கு விறகாகவும், மேசை நாற்காலியாகவும், சிலருக்கு மருந்தாகவும் தெரியும், ஒரு சிலருக்கு எதுவுமே தோன்றாது.

குழந்தைகள் என்ன நினைப்பார்கள் என எப்படி அறிந்து கொள்வது? அவர்கள் தாவரங்களோடு எந்த விதத்தில் தொடர்பு வைத்திருகிறார்கள் என்பதை வைத்து ஓரளவிற்கு அறிந்து கொள்ளலாம். முதல் படியாக நான் சிறுவனாக இருந்த போது என்ன செய்தேன் என்பதை நினைவுபடுத்திப் பார்த்தேன். பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் கிராமத்துக்குப் போகும் போது அங்குள்ள மரங்களின் பெயர்களை அம்மாவும், அப்பாவும் சொல்லிக் கொடுத்ததுண்டு. எனினும் இப்போதும் நன்றாக நினைவில் நிற்பது கோவை இலை, காட்டாமணக்கு, பூவரசு, வெண்டைக்காய், வாழைத்தண்டு, சுரைக்காய், நுணா, ஒட்டுப்புல், காஞ்சூறு போன்றவைதான். அது ஏன் இவை மட்டும் உடனே நினைவுக்கு வருகின்றன? சிறு வயதில் நானும் என் தங்கையும், சொந்தக்கார பிள்ளைகளும், பள்ளிக்கூட நண்பர்களும் இவற்றையெல்லாம் வைத்து விளையாண்டிருக்கிறோம்.

பூவரசு

கோவைக்காய் கொடியின் சாறுள்ள இலையை கசக்கி சிலேட்டை அழிப்போம், சொப்பு சாமான் வைத்து விளையாடும் போது காட்டாமணக்கு குச்சியை உடைத்தால் வரும் நிறமற்ற பாலை சின்ன குப்பியில் சேர்த்து, ஒரு குச்சியால் சிலுப்பினாள் நுரைக்க நுரைக்க மோர் தயாராகிவிடும், நுணா (மஞ்சணத்தி) காய்களைப் பறித்து ஈர்க்குச்சியால் அவற்றை இணைத்து தேர், கட்டிடம் எல்லாம் தயாரித்ததுண்டு, பூவரசு இலையை பறித்து பாதியாக கிழித்து உருட்டி பீப்பீ ஊதுவோம்.

ஒரு வகைப் புல்லின் (ஒட்டுப்புல்) சிறு ஊசி அமைப்புகளையுடைய நீண்ட பூக்களைப் பறித்து பின்னாலிருந்து சக மாணவர்களின் மேல் தூக்கி எறிந்தால் அவர்களின் சட்டையில் ஒட்டிக்கொள்ளும். இது தெரியாமல் அவர்களும் நடந்து செல்லும் போது அதை மற்றவர்களிடம் காட்டி சிரித்துக் கொள்வோம். இது தெரிந்தவுடன் அவர்களும் அதை எடுத்து எங்களின் மேல் ஏறிய துரத்துவார்கள்.

ஒட்டுப்புல்

காஞ்சூறு எனும் செடி மேலே பட்டால் அரிக்கும். சில விஷமக்கார நண்பர்கள் அதன் இலையை எடுத்து ஒரு முறை என் மேல் தேய்த்து விட்டதால் அன்று முழுவதும் கையை சொரிந்து கொண்டே இருந்தேன். வீட்டில் அம்மா வெண்டைக்காயை அரிந்து ஒதுக்கி வைத்திருக்கும் அதன் காம்பை முகத்தில் பல இடத்தில் ஒட்டிக் கொண்டு அடுத்தவர்களை பயமுறுத்துவோம், வாழைத்தண்டை அரிவாள்மனையில் அம்மா அரியும் போது அதிலிருந்து நீண்டு வரும் நாறினை சுருட்டி எங்கள் விரலில் மாட்டிவிட்டு “இந்தா மோதிரம்” என்பாள். இப்படி நாங்கள் சிறு வயதில் வைத்து விளையாண்ட பல தாவரங்கள் தான் இன்றும் நினைவில் நிற்கின்றன.

அண்மைக்காலமாக பள்ளிக்கு மீண்டும் சென்று குழந்தைகளுக்கு இயற்கையின் அதிசயங்களை பகிர்வதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவ்வேளைகளில் பள்ளிக் குழந்தைகளின் விளையாட்டுத் தாவரங்களை அறிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

அரசூரில் உள்ள ஒரு பள்ளிக்குச் சென்றிருந்த போது அம்மாணவர்கள் பள்ளிக்கு அருகில் இருந்த குளக்கரையில் வீற்றிருந்த விழுதுகள் தொங்கும் பெரிய ஆலமரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள். போன உடனேயே கைக்கெட்டும் தூரத்தில் உள்ள விழுதுகளில் போட்டி போட்டுக் கொண்டு பிடித்து ஆடினர், ஒரு மாணவி அந்த மரத்தின் மேலே ஏற ஆரம்பித்தாள். அதைப் பார்த்ததும் ஒரு கூட்டம் மரமேற ஆரம்பித்தது. மரக்கிளைகள் எங்கும் மாணவர்கள் இருந்தார்கள். என்னால் பொறுக்க முடியவில்லை, மரத்தின் மேல் ஏறி ஆண்டுக் கணக்கில் ஆகிறது. நானும் அவர்களோடு சேர்ந்து மரத்தில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டேன். முக்கால் மணிநேரம் போனதே தெரியவில்லை. மனமே இல்லாமல்தான் நாங்கள் அந்த மரத்தை விட்டு அகன்றோம்.

கோவையில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் படிக்கும் ஒரு மாணவி அப்பள்ளியில் உள்ள மயில்கொன்றை மரத்திற்கு இட்ட செல்லப் பெயர் “The Walk” அதாவது “நடை”. ஏனெனில் அந்த மரத்தின் ஒரு கிளையில் அவள் நடந்து செல்லத் தோதாக கிடைமட்டமாக அமைந்திருந்ததாலேயே அப்பெயர். மறு முறை அங்கு சென்ற பொது பள்ளி நிர்வாகம் எதோ காரணத்தால் அம்மரக்கிளையை வெட்டிவிட்டதாக கவலையோடு முறையிட்டாள்.

The Walk!

விழுப்புரத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளியின் மாணவர்கள் ஏழிலைப் பாலை மரத்தை எழுத்து மரம் என்றனர். விசாரித்த போது, ஒரு மாணவன் அம்மரத்தின் இலையை உடைத்து மற்றொருவனின் கையில் அவனது பெயரை எழுதினான். ஆனால் நிறமற்ற திரவமதலால் என்ன எழுதினான் என்பது தெரியவில்லை. பின்னர் எழுதிய இடத்தின் மேல் மண்ணைத் தூவியவுடன் எழுத்துக்கள் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

ஏழிலைப்பாலை இலையை ஒடித்து அதிலிருந்து வரும் பாலைக் கொண்டு எழுதுதல்

எழுதிய பின் மண்ணை அதன் மேலே பரப்புதல்

மண்ணை வைத்து தேய்த்து அதை ஊதியபின் எழுதியது தெளிவாகத் தெரியும்!

வெள்ளியங்காட்டில் உள்ள பள்ளியில் படிக்கும் மாணவன் ஒரு வகை காட்டாமணக்கு செடியொன்றின் இலைகாம்பை ஒடித்து வாய்க்கருகில் வைத்து மெதுவாக ஊதி நீர்க்குமிழிகளை உருவாக்கி விளையாண்டு கொண்டிருந்தான்.

ஒரு வகை காட்டாமணக்கு செடியின் இலையை ஒடித்து அதிலிருந்து வரும் பாலை மெல்ல ஊதி நுரை முட்டைகளை இடும் சிறுவன்.

அரசூர் பள்ளியின் மாணவர்கள் மயில் கொன்றை மரத்தின் சிவப்பான பூவின் இதழ்களைக் காக்கும் புல்லிதழ்கள் சற்றே சதைப்பற்றுடன் வெளியே பச்சை நிறமாகவும், உள்ளி இளஞ்சிவப்பாகவும் இருக்கும். இதைப் பிய்த்து விரல் நகங்களின் மேல் வைத்துக் கொண்டு அதன் கூரான முனை வெளியே இருக்கும் படி வைத்து அடுத்தவர்களை பயமுறுத்தி விளையாடுகிறார்கள்.

மயில் கொன்றை (Delonix regia) பூக்களின் புல்லிதழ்களால் ஆன நீண்ட நகங்கள்!

நான் பார்த்தவை இவைகள் தான். இன்னும் பல வகையான தாவரங்களுடன் இக்காலத்துப் பிள்ளைகள் விளையாடக்கூடும். நீங்களும் சிறு வயதில் வைத்து விளையாண்ட தாவரங்களை நினைவுபடுத்தி உங்களது குழந்தைகளிடம் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் குழந்தைகள் எந்தெந்த தாவரங்களுடன் விளையாடுகிறார்கள் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள். ஒரு வேளை அவர்களுக்கெல்லாம் உங்களைப் போன்ற வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை எனில், அவர்களுடன் சேர்ந்து மீண்டும் நீங்கள் சிறு வயதில் விளையாண்டவற்றை ஆடிப்பாருங்கள். அந்த வாய்ப்பினை இக்காலக் குழந்தைகளுக்கும் தருவது மிகவும் அவசியம்.

இயற்கையைப் போற்ற, பாதுகாக்க முதலில் அவற்றுடனான தொடர்பினை நல்ல வகையில் ஏற்படுத்திக் கொள்வது அவசியம். அதுவும் சிறு வயதில் புறவுலகின் விந்தைகளை அறிந்து கொள்வதும், இயற்கையை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்வதும் ஒரு பொறுப்பான, இயற்கையைப் போற்றிப் பாதுகாக்கும் சந்ததியை உருவாக்க வழிகோலும்.


தாவர நேசம்: பிள்ளைப் பருவத்துத் தாவரங்கள் எனும் தலைப்பில் இந்து தமிழ் திசை, உயிர் மூச்சு இணைப்பிதழில் 14  செப்டம்பர் 2௦19ல் வெளியான கட்டுரையின் முழு பதிப்பு.

தாவரங்களைப் பார்த்து அவற்றின் பூக்கும், காய்க்கும் நிலைகளை ஆவணப்படுத்தும் மக்கள் அறிவியல் திட்டமான  சீசன்வாச் Seasonwatch (seasonwatch.in) நடத்திய September Tree Quest நிகழ்ச்சியின் போது எழுதப்பட்ட கட்டுரை.

இக்கட்டுரையின் ஆங்கில வடிவினை A Bygone Pastime எனும் தலைப்பில் (சுவாதி சித்து அவர்களுடன் சேர்ந்து எழுதியது) Nature in Focus இணைய தளத்தில் காணலாம்.

இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு – ஒலி வடிவம்

with 2 comments

 

தி இந்து தமிழ் செய்த்தித்தாளின் உயிர்மூச்சு இணைப்பிதழில் 4-4-2020 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப்பதிப்பு ஒலி வடிவில்.

இந்தக் கட்டுரையை ஒலிவடிவில் பேசித் தந்த மேகலா சுப்பையாவுக்கும்,  காணொளி ஆக்கித் தந்த வெ. இராஜராஜனுக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள்.

பின்னணி இசை உபயம்

Naoya Sakamata – Dissociation” is under a Creative Commos license (CC BY 3.0). Music promoted by BreakingCopyright: http://bit.ly/2PjvKm7

“Steffen Daum – Goodbye My Dear” is under a Creative Commons license (CC-BY 3.0) Music promoted by BreakingCopyright: https://youtu.be/X7evDQiP3yI

பறவைகளின் குரலோசை ஒலிப்பதிவு

குயில் (ஆண்) – Peter Boesman, XC426536. Accessible at www.xeno-canto.org/426536.

குயில் (பெண்) – Mandar Bhagat, XC203530. Accessible at www.xeno-canto.org/203530

காகம் – Vivek Puliyeri, XC191299. Accessible at www.xeno-canto.org/191299.

சிட்டுக்குருவி – Nelson Conceição, XC533271. Accessible at www.xeno-canto.org/533271

செண்பகம் – Peter Boesman, XC290517. Accessible at www.xeno-canto.org/290517

செம்மூக்கு ஆள்காட்டி – AUDEVARD Aurélien, XC446880. Accessible at www.xeno-canto.org/446880.

இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு

with one comment

இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. நமக்காக, நாமே ஏற்படுத்திக் கொண்ட வாய்ப்பு.

உறவுகளைப் புதுப்பிக்க, மேம்படுத்த இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. இயற்கையுடனான நமக்குள்ள உறவுகளைச் சொல்கிறேன். எவ்வளவு அமைதியாக இருக்கிறது? இதற்கு முன் அனுபவிக்காத அமைதி. எப்போதும் இப்படியே இருந்துவிடாதா என ஏங்க வைக்கும் அமைதி. இத்தனை காலமாக எவ்வளவு இரைச்சல்களை கேட்டுக்கொண்டிருந்தோம்? நாம் வகுத்து வைத்த எல்லைகளில் போரிட்ட இரைச்சல், தரையின் அடியிலும், கடலின் அடியிலும் அணுகுண்டை வெடிக்க வைத்த போது ஏற்பட்ட இரைச்சல், மலைகளை வெடி வைத்துத் தகர்த்ததனால் எழுப்பிய இரைச்சல், கனரக வாகனங்கள் காட்டை அழிக்கும் போது எழுந்த இரைச்சல், மதப் பண்டிகைகள், கேளிக்கைகள் என நாம் ஏற்படுத்திக் கொண்ட இரைச்சல் என அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

Atomic bombing Nagasaki (Photo: Wikimedia commons) | A 21 kiloton underwater nuclear weapons effects test (Photo: Wikimedia Commons)

இந்த இரைச்சலை எல்லாம் சகித்துக் கொண்டு, இவற்றிலிருந்து கொஞ்ச நாட்களாவது விலகி இருக்க வேண்டுமென, அமைதியான இடங்களுக்குச் சென்றதும், அங்கு சென்றும் இரைச்சலை ஏற்படுத்தியது இப்போது நினைவுக்கு வருகிறதா? தேடிச்சென்ற அமைதி இப்போது தேடாமலேயே வந்துவிட்டது. அதை அனுபவிக்க வேண்டாமா? இத்தனை நாட்களாக நமது காதுகளை நாமே செவிடாக்கிக் கொண்டும், நம்மைச் சுற்றியிருந்த பல உயிரினங்களின் குரல்வளைகளை நெரித்து, அவற்றை பேசவிடாமலும் செய்து கொண்டிருந்தோம். நம் உலகம் வாயை மூடிக்கொண்டிருக்கும் போது நாமிருக்கும் உலகின் குரலை கேட்க எவ்வளவு நன்றாக இருக்கிறது?

இன்று காலை வீட்டினருகில் ஒரு அணில் ஓயாமல் கத்திக் கொண்டே இருந்தது. ஆண் குயில் தூரத்தில் கூவியது. பெண் குயில் வீட்டின் அருகில் இருந்த வேப்ப மரத்தில் இருந்து கெக்… கெக்… கெக்… என கத்தியது. ஆண் குயில் கருப்பு. பெண் குயில் உடலில் பழுப்பும் வெள்ளைப் புள்ளிகளும் இருக்கும். இவற்றின் நிறம் மட்டுமல்ல எழுப்பும் குரலொலியும் வேறு. காகங்கள் கரைந்தன. தெருமுனையில் சிட்டுக்குருவிகள் கத்திக்கொண்டிருந்தன. பொதுவாக வீட்டின் முகப்பில் இருந்தோ, மொட்டை மாடியில் இருந்தோ அவை இருக்கும் திசை நோக்கி பார்த்தால் மட்டுமே தென்படும். இதுவரையில் வீட்டினுள் இருந்தபடி அவற்றின் குரலை கேட்டதில்லை. ஆனால் இன்று கேட்டது. தூரத்தில் செண்பகம் ஒன்று ஊப்..ஊப்..ஊப்..என தொடந்து கத்திக் கொண்டிருந்தது. இந்தப் பறவை இப்பகுதியில் இருப்பதை இன்றுதான் அறிய முடிந்தது. அந்தி சாயும் வேலையில் ஒரு செம்மூக்கு ஆள்காட்டி வீட்டின் மேல் பறந்து கொண்டே கத்துவது கேட்டது. வீட்டுச் சன்னலில் இருந்து பார்த்த போது சப்போட்டா மரத்தில் இருந்து வௌவால்கள் இரண்டு பறந்து சென்றன. இவர்கள் யாவரும் என் தெருக்காரர்கள், அண்டை வீட்டுக்காரர்கள். இந்த அமைதியான தருணம், இவர்களையெல்லாம் அறிந்துகொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பாக அமைந்தது.

தூய்மைப் பணியாளர்

சில உறவுகைளை களைவதற்கும் கூட இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. நமக்கும் குப்பைகளுக்கும் இடையேயான உறவைச் சொல்கிறேன். ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும், தெருவில் அந்த வயதான பெண்மணி நான்கு பெரிய ட்ரம்களைக் கொண்ட வண்டியை தள்ளிக்கொண்டு வருவார். ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டு குப்பை டப்பாவும் நிரம்பி வழியும். அதில் பிளாஸ்டிக் குப்பை, காய்கறி கழிவு எல்லாம் சேர்ந்தே இருக்கும். ஆனால் கடந்த சில நாட்களாக குப்பை டப்பா நிரம்புவதே இல்லை. நொறுக்குத்தீனி இல்லை, ஆகவே பிளாஸ்டிக் குப்பையும் இல்லை. அப்படியே இருந்தாலும், அதிகம் சாப்பிட்டால் பருமன் அதிகரிக்கும் எனும் கவலையால், வாயைக் கட்டவும் கற்றுக் கொண்டாகிவிட்டது. வெளியில் செல்வது சரியல்ல என்பதால் ரசத்தில் மூன்று தக்காளிக்கு பதிலாக ஒன்று மட்டுமே. அதிகம் ஆசைப்படாமல், மேலும் மேலும் வேண்டும் என எண்ணாமல், இருப்பதை வைத்து சமாளிக்க, சிறியதே அழகு, குறைவே நிறைவு என்பதை இந்த அமைதியான நேரம் கற்றுத் தந்திருக்கிறது.

மற்றவர்களின் துயரங்களை உற்று நோக்கவும், அவர்கள் நிலையில் நம்மை வைத்து நினைத்துப் பார்க்கவும் இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக் கிடப்பது எவ்வளவு கொடுமையாக இருக்கிறது. உயிரியல் பூங்காக்களில் சிறிய கூண்டில் புலி ஒன்று ஓயாமல் அங்குமிங்கும் திரும்பித் திரும்பி நடந்து கொண்டே இருந்ததும், கோயிலில் சங்கிலியால் கட்டிவைக்கப்பட்ட யானை இடைவிடாமல் தலையையும், தும்பிக்கையையும் மேலும் கீழும் ஆட்டி, கால்களை மாற்றி மாற்றி வைத்துக் கொண்டே இருந்ததும் நினைவுக்கு வந்தது. இது மன அழுத்தத்தால் ஏற்படும் விளைவு. என் வீட்டு சன்னல் வழியாகப் பார்த்தால் பக்கத்து வீட்டில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் வளர்ப்புக் கிளிகளின் கூண்டு தெரியும். வெகுதொலைவில் இருந்து, அமேசான் காடுகளில் இருந்தோ, ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்தோ நம்மால் கடத்திக் கொண்டுவரப்பட்டவை அவை. வளர்ப்பு உயிரிகளின் நேசம் காரணமாக ஏற்பட்ட கள்ள சந்தையின் விளைவு. ஒவ்வொரு முறை நாம் கடைக்குச் சென்று அழகாக இருக்கிறதென்று கிளிகளை வாங்கி வரும் போது, நாமும் அந்தக் கள்ளச் சந்தையை ஊக்குவிக்கிறோம்.

Photo: Wikimedia Commons

கூண்டுக்குள் மட்டும்தான் அடைத்து வைத்திருக்கிறோமா? நம்மைத் தவிர இந்த உலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் எல்லா இடங்களிலும், எல்லா நேரங்களிலும் சுதந்திரமாக உலவ விடாமல், ஒடுக்கியுமல்லவா வைத்திருக்கிறோம். காபி, தேயிலை, யூக்கலிப்டஸ் என ஓரினப்பயிர்களை வளர்க்க, அகலமான சாலைகளை, இரயில் பாதைகளை அமைக்க, உயர் அழுத்த மின் கம்பிகளை கொண்டுசெல்ல, இராட்சத நீர் குழாய்களையும், கால்வாய்களையும் கட்ட, நகரங்களை விரிவாக்கி கட்டடங்களை எழுப்ப, மலைகளை வெட்டி, காடுகளைத் திருத்தி இயற்கையான வாழிடங்களை துண்டு துண்டாக்கி, அங்கு வாழும் யானைகள், சிங்கவால் குரங்குகள், மலையணில்கள், பறவைகள், சின்னஞ்சிறிய தவளைகள் முதலான பல உயிரினங்களின் வழித்தடத்தை மறித்தும், அவற்றின் போக்கை மாற்றியும், அவற்றில் பலவற்றை பலியாக்கிக் கொண்டுமல்லவா இருக்கிறோம். வீட்டுக்குள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் போது நம்மால் அடைத்து வைக்கப்பட்ட, ஒடுக்கப்பட்ட உயிரினங்களின் நிலையையும் சற்றே உணர இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

இயற்கையான வாழிடங்களின் வழியே செல்லும் பல வகையான நீள் குறுக்கீடுகள்.

ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு, அனுசரித்து நடக்கவும், சகிப்புத்தன்மையை வளர்த்துக்கொள்ளவும் இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. நான் புரிந்து கொள்ளச் சொல்வது நாம் ஆக்கிரமித்த பகுதியில் ஏற்கனவே வசித்து வந்த உயிரினங்களை, அவற்றின் குணாதிசயங்களை. எத்தனை யானைகளை பிடித்து கட்டிவைத்திருப்போம், எத்தனை சிறுத்தைகளை ஓரிடத்தில் பிடித்து வேறு இடங்களில் விட்டு விட்டு வந்திருக்கிறோம்? எத்தனை மயில்களை நஞ்சிட்டுக் கொன்றிருப்போம்? எத்தனை பாம்புகளை அடித்தே சாகடித்திருப்போம்? சினிமாவில் நிகழ்வது போல் எந்த காட்டுயிரியும் நம்மை துரத்தித் துரத்தி வந்து கொல்வதில்லை. “துஷ்டரைக் கண்டால் தூர விலகு” என்பது போல அவை நம்மைக் காணும் போதெல்லாம் விலகியே செல்ல முற்படும் என்பதை நாம் அறியவேண்டும். எதிர்பாராவிதமாக நாம் அவற்றின் அருகில் செல்ல நேர்ந்தால் ஏற்படும் அந்த அசாதாரணமான சந்திப்பில், பயத்தில் அவை தாக்க நேரிட்டு மனிதர்கள் காயமுறவோ, இறக்கவோ செய்யலாம். ஆறறிவு கொண்ட நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டாமா? எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டாமா? கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு நுண்ணுயிரி அது நம் மேல் வராமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக எவ்வளவு பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம், அதுபோல காட்டுயிர்கள் வாழும் பகுதியில் நாமும் வாழ நேர்ந்தால் நாம் தான் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். நாம் வீட்டுக்குள்ளேயே இருக்கும் போது வீட்டில் இருப்பவர்களிடம் எவ்வளவு கருத்து வேறுபாடுகள், சண்டை சச்சரவுகள். இருந்தாலும் அவர்களை எல்லாம் வீட்டை விட்டு விரட்டிவிடுகிறோமா? அல்லது கண்காணாத இடத்தில் விட்டுவிட்டு வருகிறோமா? எனவே, எல்லா உயிரினங்களுடனும் எச்சரிக்கையுடன், சரியான இடைவெளியில் சேர்ந்து வாழ பழகிக்கொள்ள இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

Coronavirus – Photo: Wikimedia Commons

யாரையும் குற்றம் சொல்லாமல் இருக்கக் கற்றுக்கொள்ள, இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு. வைரஸை தமிழில் தீநுண்மி என்கின்றனர். ஒரு உயிரினம் என்ன செய்ய வேண்டுமோ, அதாவது, நாம் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோமோ அதைத்தான் அதுவும் செய்கிறது. பல்கிப்பெருகிக்கொண்டுள்ளது, நாம் வளர எத்தனையோ வகையான உயிரினங்களை அழிக்கிறோம்? நமக்கு என்ன பெயர்? மனிதர்கள் என்பதை மாற்றி தீயவர்கள் என வைத்துக் கொள்ளலாமா?

இந்த அமைதியான நேரத்தில் இனிவரும் காலங்களில் இந்த உலகிற்கும், நமக்குமான உறவு எப்படி இருக்க வேண்டும் என எண்ணிப்பார்க்க, என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை கற்றுக்கொள்ள, சிந்திக்க, அதை எப்போது, எப்படிச் செய்ய வேண்டும் எனத் திட்டமிட, இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

தி இந்து தமிழ் செய்த்தித்தாளின் இணைப்பிதழில் 4-4-2020 அன்று வெளியான கட்டுரையின் முழுப்பதிப்பு https://www.hindutamil.in/news/supplements/uyir-moochi/547821-good-chance.html